Барои хотами малики сулаймон

برای خاتم ملک سلیمان

Блқё рафт ва бо ӯ буд ъФон

بَلُقیا رفت و با او بود عفّان

Миёни ҳафт дарё буд ғорӣ

میان هفت دریا بود غاری

Бидонҷо роҳ ҷустани сахти корӣ

بدانجا راه جُستن سخت کاری

Чу Марии як парӣ омад падедор

چو ماری یک پری آمد پدیدار

Забон бикшод бо ъФони бгФтор

زبان بگشاد با عفّان بگفتار

Ки оби барги шохӣ дар фалони ҷой

که آب برگِ شاخی در فلان جای

Агар ҷамъи ореу молии ту бар пой

اگر جمع آری و مالی تو بر پای

Чунон гардии равон бар рӯй дарё

چنان گردی روان بر روی دریا

Ки марди тези таг бар рӯй саҳро

که مرد تیز تگ بر روی صحرا

Бидон мавзе шуданд он ҳар ду ҳамроҳ

بدان موضع شدند آن هر دو همراه

Ба пои он об молидаанд онгоҳ

به پای آن آب مالیدند آنگاه

Чунон рафтанд ҳар ду бар сари об

چنان رفتند هر دو بر سر آب

Ки аз шастии бқўаҳи тири партоб

که از شَستی بقوّة تیرِ پرتاب

Бохр чун миёни ҳафт дарё

بآخر چون میان هفت دریا

Бкоми дили расиданди он ду шайдо

بکام دل رسیدند آن دو شیدا

Яке ғорӣ падед омад сарафроз

یکی غاری پدید آمد سرافراز

Бҳибти теғи кӯҳ ӯ срондоз

بهیبت تیغِ کوه او سرانداز

Агарчӣ он ду ҳамраҳ ёр буданд

اگرچه آن دو همره یار بودند

Вале онҷо на ёр ғор буданд

ولی آنجا نه یار غار بودند

Ниҳода буд пеши ғори Тахтӣ

نهاده بود پیش غار تختی

Ҷавонии хуфта бар ваии неки бахтӣ

جوانی خفته بر وی نیک بختی

Дар ангушташи яке ангуштарӣ буд

در انگشتش یکی انگشتری بود

Ки нақдаши бештар аз муштарӣ буд

که نقدش بیشتر از مشتری بود

Ба пои тахти хуфтаи аждҳоӣӣ

به پای تخت خفته اژدهائی

Шудаи ҳалқа , на сари пайдо на поӣӣ

شده حلقه، نه سر پیدا نه پائی

Чу дид он мардро бедори гашт ӯ

چو دید آن مرد را بیدار گشت او

Дамӣ бидамеду оташи боргшт ӯ

دمی بدمید و آتش بارگشت او

Чунон ъФон битарсед аз наҳифаш

چنان عفّان بترسید از نهیبش

Ки пайдои гашти дардии ношкибш

که پیدا گشت دردی ناشکیبش

Ба ёри хештани гуфтои Марви пеш

به یار خویشتن گفتا مرو پیش

Махӯр зинҳор бар ҷонат , биандеш

مخور زنهار بر جانت، بیندیش

Мадаи ҷони ди рағми меҳри сулаймон

مده جان د رغم مُهر سلیمان

Чу мардӣ чаҳ кунӣ малик эй мусулмон

چو مُردی چه کنی ملک ای مُسلمان

Набардаши ҳеҷ фармон ва равон шуд

نبردش هیچ فرمان و روان شد

Ба пеши тахти султон ҷаҳон шуд

به پیش تخت سلطان جهان شد

Бидон ангуштарӣ чун кард оҳанг

بدان انگشتری چون کرد آهنگ

Шуд он събон чу ангуштии сияҳи ранг

شد آن ثعبان چو انگشتی سیه رنگ

Биҷуст аз бими ъФон ва ҳам онгоҳ

بجست از بیم عفّان و هم آنگاه

Тафаккур кард то зон сар шуд огоҳ

تفکر کرد تا زان سر شد آگاه

Хитобаш омад аз даргоҳи имон

خطابش آمد از درگاهِ ایمان

Кигар май боядат малики сулаймон

که گر می‌بایدت ملک سلیمان

Қаноат кун ки он мулкӣаст ҷовид

قناعت کن که آن ملکیست جاوید

Ки зер соя дорад қурси хуршед

که زیر سایه دارد قرص خورشید

Сулаймон бо чунон мулкӣ ки аўдошт

سلیمان با چنان ملکی که اوداشت

Ба неруии қаноат мефурӯ дошт

به نیروی قناعت می فرو داشت