Яке пурсед азон донои фатво

یکی پرسید ازان دانای فتوی

Ки чаҳ беҳтар буд аз моли ?дане

که چه بهتر بوَد از مالِ دنیی

Чунин гуфт ӯ ки молӣ кон набошад

چنین گفت او که مالی کان نباشد

Ки гар бошад ба ҷуз товон набошад

که گر باشد به جز تاوان نباشد

Кигар молии з дунё уфтад оғоз

که گر مالی ز دنیا افتد آغاز

Турои он мол дорад аз худои боз

ترا آن مال دارد از خدا باز

Вале кӣ арзади он моли ҷаҳонӣ

ولی کی ارزد آن مال جهانی

Ки аз ҳақи бози Монии ту замонӣ

که از حق باز مانی تو زمانی

Чу аз ҳақ боз медорад турои мол

چو از حق باز می‌دارد ترا مال

Пас он беҳтар ки набӯд дар ҳамаи ҳол

پس آن بهتر که نبود در همه حال

Туро чун айши дунёи роҳ зан шуд

ترا چون عیش دنیا راه زن شد

Куҷо дар дайни туоне бут шикан шуд

کجا در دین توانی بُت شکن شد

Ҳама умрат шабаст эй хуфтаи роҳ

همه عمرت شبست ای خفتهٔ راه

На аз рӯзӣ на аз бедории огоҳ

نه از روزی نه از بیداری آگاه

Чу рӯзат субҳ гирданд базӯдӣ

چو روزت صبح گرداند بزودی

Ки ту дар ишқи бозӣ бо ки будӣ

که تو در عشق بازی با که بودی

Ҳар он соъат ки на дар ишқи динӣ

هر آن ساعت که نه در عشقِ دینی

Ҳарифи аждаҳои оташинӣ

حریف اژدهای آتشینی