Чу бўолФзли ҳасан дар назъ афтод

چو بوالفضل حسن در نزع افتاد

Яке гуфташ ки эй шаръ аз ту обод

یکی گفتش که ای شرع از تو آباد

Чу барраади Юсуфи ҷони ту аз чоҳ

چو برهد یوسف جان تو از چاه

Фалон ҷоӣӣ кунемат дафни онгоҳ

فلان جائی کنیمت دفن آنگاه

Забон бикшод шайх ва гуфт зинҳор

زبان بگشاد شیخ و گفت زنهار

Ки он ҷой бузургонасту Аброр

که آن جای بزرگانست و ابرار

Ки бошад ҳамчуи ман сад бесару пой

که باشد همچو من صد بی سر و پای

Ки худро гӯр хоҳад дар чунон ҷой

که خود را گور خواهد در چنان جای

Бадв гуфтанд эй некӯи дили пок

بدو گفتند ای نیکو دل پاک

Куҷои хоҳӣ ки онҷои бошиддати хок

کجا خواهی که آنجا باشدت خاک

Забон бикшод бо ҷонии ҳамаи шӯр

زبان بگشاد با جانی همه شور

Ки бар болои он тел боядам гӯр

که بر بالای آن تل بایدم گور

Ки онҷои ҳам хроботӣ басӣ ҳаст

که آنجا هم خراباتی بسی هست

Ҳам аз дуздон беҳосил касе ҳаст

هم از دزدان بی حاصل کسی هست

Мқомр низ бисёранд онҷо

مقامر نیز بسیارند آنجا

Ҳамеи ҷумлаи гунаҳи горнди онҷо

همی جمله گنه گارند آنجا

Кунедам дафни ҳам дар ҷои эшон

کنیدم دفن هم در جای ایشان

Наед онгаҳ серум бар пои эшон

نهید آنگه سرم بر پای ایشان

Ки ман дархуради эшонам ҳамеша

که من درخورد ایشانم همیشه

Ки дар маънӣ чу дздонм ҳамеша

که در معنی چو دزدانم همیشه

Миёни ин гунаҳи горонсти корам

میان این گنه گارانست کارم

Ки бо он комилон тоқат надорам

که با آن کاملان طاقت ندارم

Чаҳгар ин қавми бас торик бошанд

چه گر این قوم بس تاریک باشند

Бнўри раҳматаш наздик бошанд

بنور رحمتش نزدیک باشند

Чу ҷоӣӣ тишнагӣ бошад бғоит

چو جائی تشنگی باشد بغایت

Кашад дар хештани обии ниҳоят

کشد در خویشتن آبی نهایت

Ки ҳар ҷоӣӣ ки аҷзӣ пеш ояд

که هر جائی که عجزی پیش آید

Назари онҷои зи раҳмат беш ояд

نظر آنجا ز رحمت بیش آید