Яке сӯфӣ гузар мекард ногоҳ

یکی صوفی گذر می‌کرد ناگاه

Асоро бар сегӣ зад дар сари роҳ

عصا را بر سگی زد در سر راه

Чу захмии сахт бар даст саг афтод

چو زخمی سخت بر دست سگ افتاد

Саг омад дар хурӯш ва дар таг афтод

سگ آمد در خروش و در تگ افتاد

Ба пеш бўсъид омад хурушон

به پیش بوسعید آمد خروشان

Бхок афтод дил аз кӣнаи ҷӯшон

بخاک افتاد دل از کینه جوشان

Чу дасти худ бадв бинмуд бархест

چو دست خود بدو بنمود برخاست

Азон сӯфӣ ғофил дод май хост

ازان صوفی غافل داد می‌خواست

БсўФӣ гуфт шайх эй бе вафои мард

بصوفی گفت شیخ ای بی وفا مرد

Касе бо бе забонии ин ҷафо кард

کسی با بی‌زبانی این جفا کرد

Шикастии даст ӯ то паст афтод

شکستی دست او تا پست افتاد

Чунин оҷиз шуд вأз даст афтод

چنین عاجز شد وأز دست افتاد

Забон бикшод сӯфӣ гуфт эй пер

زبان بگشاد صوفی گفت ای پیر

Набӯд аз ман ки аз саг буд тақсир

نبود از من که از سگ بود تقصیر

Чу кард ӯ ҷомаи ман нонамозӣ

چو کرد او جامهٔ من نانمازی

Ъсоӣӣ хӯрд аз ман на бибозӣ

عصائی خورد از من نه ببازی

Куҷо саг мегирифт ороми онҷо

کجا سگ می‌گرفت آرام آنجا

Фиғон мекард ва мезад гоми онҷо

فغان می‌کرد و می‌زد گام آنجا

Бсг гуфт онгаҳ он шайхи ягона

بسگ گفت آنگه آن شیخ یگانه

Ки ту аз ҳар чаҳ кардӣ шодмона

که تو از هر چه کردی شادمانه

Бҷони ман май кашами онрои ғаромат

بجان من می‌کشم آنرا غرامت

Бикун ҳукму миФгн бо қиёмат

بکن حکم و میفگن با قیامت

Вагар хоҳӣ ки ман бидиҳам ҷавобаш

وگر خواهی که من بدهم جوابش

Кунам аз баҳри ту ӣнҷои уқобаш

کنم از بهر تو اینجا عقابش

Нахоҳам ман ки хашм олуд гардӣ

نخواهم من که خشم آلود گردی

Чунон хоҳам ки ту хушнӯди гардӣ

چنان خواهم که تو خشنود گردی

Саг онгаҳ гуфт эй шайхи ягона

سگ آنگه گفت ای شیخ یگانه

Чу дидам ҷома ӯ сӯфӣона

چو دیدم جامهٔ او صوفیانه

Шудам эмин казу набӯд газандам

شدم ایمن کزو نبود گزندم

Чаҳ донистам ки сӯзади банди бандам

چه دانستم که سوزد بند بندم

Агар будӣ қбопўшии дарин роҳ

اگر بودی قباپوشی درین راه

Маро зу эҳтирозӣ будӣ онгоҳ

مرا زو احترازی بودی آنگاه

Чу дидам ҷомаи аҳли саломат

چو دیدم جامهٔ اهل سلامت

Шудам эмин надонистам тамомат

شدم ایمن ندانستم تمامت

Уқубат гар кунӣ ӯро кунун кун

عقوبت گر کنی او را کنون کن

Взўи ин ҷомаи мардон бурун кун

وزو این جامهٔ مردان برون کن

Ки то аз шар ӯ эмини тавон буд

که تا از شرِّ او ایمن توان بود

Ки аз риндон надидам ин зиён буд

که از رندان ندیدم این زیان بود

Бикаш зу хирқаи аҳли саломат

بکش زو خرقهٔ اهل سلامت

Тамомаст ин уқубат то қиёмат

تمامست این عقوبت تا قیامت

Чу сагро дар раҳ ӯ ин мақомаст

چو سگ را در ره او این مقامست

Фузӯнӣ ҷустанат бар саг ҳаромаст

فزونی جُستنت بر سگ حرامست

Агар ту хеш аз саг беш доне

اگر تو خویش از سگ بیش دانی

Яқини дон каз сегӣ хеши доне

یقین دان کز سگی خویش دانی

Чу афганданд дар хокати чунин зор

چو افگندند در خاکت چنین زار

Бибояд аўФтодни сари нигун сор

بباید اوفتادن سر نگون سار

Ки то ту саркашӣ дар пеши дорӣ

که تا تو سرکشی در پیش داری

Блошки сарнигӯнӣ беш дорӣ

بلاشک سرنگونی بیش داری

зи муштии хок чандин чист лофат

ز مُشتی خاک چندین چیست لافت

Ки баҳр хок мебаранд науфт

که بهر خاک می‌بُرّند نافت

Ҳаме ҳар кас ки ӣнҷои хоктар буд

همی هر کس که اینجا خاک تر بود

Яқин май дон ки онҷои поктар буд

یقین می‌دان که آنجا پاکتر بود

Чу мардони хештанро хок карданд

چو مردان خویشتن را خاک کردند

Бамурдӣ ҷону танро пок карданд

بمردی جان و تن را پاک کردند

Сарафрозони ин раҳ зон баланданд

سرافرازان این ره زان بلندند

Ки куллӣ саркашӣ аз срФгнднд

که کلّی سرکشی از سرفگندند