Магари як рӯзи маҷнӯн дар нишотӣ
مگر یک روز مجنون در نشاطی
Нишаста буд дар пеши работӣ
نشسته بود در پیش رباطی
Яке девор буд аз гҷ бибаста
یکی دیوار بود از گج ببسته
Дар онҷои Лайлӣ вмҷнўн нишаста
در آنجا لیلی ومجنون نشسته
Хушӣ мегуфт агар умрии давидам
خوشی میگفت اگر عمری دویدم
Ҳам охир ҳар дуро бо ҳам бидидам
هم آخر هر دو را با هم بدیدم
Магар дар хоб май байнами ман акнӯн
مگر در خواب میبینم من اکنون
Нишаста пеши ҳам Лайлӣу маҷнӯн
نشسته پیش هم لیلی و مجنون
Баҳами ин ҳар дуро ҳаргиз ки дидаст
بهم این هر دو را هرگز که دیدست
Худоё дар ҷаҳони ин ъз ки дидаст ?
خدایا در جهان این عز که دیدست؟