Барои боязид омад зи ҷоӣӣ
برای بایزید آمد ز جائی
Ғарибӣ , дар бузад чун ошноӣӣ
غریبی، در بزد چون آشنائی
Миёни хона дар шайхи нкўроӣ
میان خانه در شیخ نکورای
БФкрт истода бӯда бар пой
بفکرت ایستاده بوده بر پای
Бадви гуфтои нгўӣӣ каз куҷоам ?
بدو گفتا نگوئی کز کجا ام؟
Ғарибаш гуфт мардии ошноом
غریبش گفت مردی آشناام
Ғарибами омадаи баҳри лқоӣӣ
غریبم آمده بهر لقائی
Ббўии боязид аз даври ҷоӣӣ
ببوی بایزید از دور جائی
Ҷавобаш дод шайхи олами афрӯз
جوابش داد شیخ عالم افروز
Ки эй дарвеш сӣ соласт имрӯз
که ای درویش سی سالست امروز
Ки ман дар орзӯии боязидам
که من در آرزوی بایزیدم
Басии ҷустам вале гардиш надидам
بسی جستم ولی گردش ندیدم
Надонам то чаҳ афтод ва куҷо шуд
ندانم تا چه افتاد و کجا شد
Наме байнами магар аз чашм мо шуд
نمیبینم مگر از چشم ما شد
Чунон дар зари вуҷӯдаши гашти хомӯш
چنان در زر وجودش گشت خاموش
Ки мешуд қурби сӣ солаши фаромӯш
که میشد قرب سی سالش فراموش
Касе кӯи ҷовдонаи маҳв зар шуд
کسی کو جاودانه محوِ زر شد
зи худ ҳаргиз надонад бо хабар шуд
ز خود هرگز نداند با خبر شد
Валикин кимиё онаст модом
ولیکن کیمیا آنست مادام
Ки нур аллоҳ ниҳандаш соликони ном
که نور الله نهندش سالکان نام
Агар бар кофарии тобади замонӣ
اگر بر کافری تابد زمانی
Фурӯ гирад зи нур ӯ ҷаҳонӣ
فرو گیرد ز نور او جهانی
Чу зад бар саҳараи фиръавни он нур
چو زد بر سحرهٔ فرعون آن نور
Чунон наздики гаштанди он чунон давр
چنان نزدیک گشتند آن چنان دور
Агар бар перзани тобади замонӣ
اگر بر پیرزن تابد زمانی
Кунад чун робиъаи ши марди ҷаҳонӣ
کند چون رابعهش مرد جهانی
Вагар бар бели зани тобади боъзоз
وگر بر بیل زن تابد باعزاز
Чу хрқониш гирданд сарафроз
چو خرقانیش گرداند سرافراز
Вагар як зарра бо маърӯф гардад
وگر یک ذرّه با معروف گردد
зи трсоӣии бад-ӣн мавсуф гардад
ز ترسائی بدین موصوف گردد
Вагар пеш Фзил ояд падедор
وگر پیش فُضَیل آید پدیدار
Шавад аз раҳи зании раҳи дони асрор
شود از ره زنی ره دانِ اسرار
Вагар дарҷони ибн адҳам ояд
وگر درجان ابن ادهم آید
Дилаши султон ҳар ду олам ояд
دلش سلطانِ هر دو عالم آید
Вагар бар тан занад дил гардад он хок
وگر بر تن زند دل گردد آن خاک
Вагар бар дил занад ҷонӣ шавад пок
وگر بر دل زند جانی شود پاک
Чу ҷон дар хештани он нур ёбад
چو جان در خویشتن آن نور یابد
Ду гетиро з ҳастӣ давр ёбад
دو گیتی را ز هستی دور یابد
Чу ҷон зон нур гардад маҳви мутлақ
چو جان زان نور گردد محو مطلق
Ба субҳонӣ бурун ояду аноолҳқ
به سبحانی برون آید و اناالحق
Чу дар саҳн биҳишт ояд бохалос
چو در صحن بهشت آید باخلاص
Хитобаши ин буд аз ҳазрати хос
خطابش این بوَد از حضرت خاص
Ки ҳаст ин нома аз шоҳи ягона
که هست این نامه از شاه یگانه
Ба сӯии подшоҳи ҷовдона
به سوی پادشاه جاودانه
Чу аз хос худаш пӯшанд ҷома
چو از خاصّ خودش پوشند جامه
зи қуддусии бқдўсисти нома
ز قُدّوسی بقّدوسیست نامه
Чу қуддусии туоне ҷовдони гашт
چو قدّوسی توانی جاودان گشت
Ҳамаи тани дили ҳамаи дил низ ҷони гашт
همه تن دل همه دل نیز جان گشت
Чу додат сувараи хубу сифати ҳам
چو دادت صورة خوب و صفت هم
Биё то бидиҳадат ин маърифати ҳам
بیا تا بدهدت این معرفت هم