?алаӣ , номаро оғоз кардам

آلهی، نامه را آغاز کردم

Баномати боби нома боз кардам

بنامت باب نامه باز کردم

Забонро дар фасоҳат роҳ додам

زبان را در فصاحت راه دادم

Даҳонро дар балоғат баргушодам

دهان را در بلاغت برگشادم

Таваккул бар худо , тақсир бар хеш

توکّل بر خدا، تقصیر بر خویش

Ниҳодами ин ниҳояти нома дар пеш

نهادم این نهایت نامه در پیش

Дили ҳозири бтҳрирши супурдам

دل حاضر بتحریرش سپردم

Агар хуш гӯй кардам гӯй бар дам

اگر خوش گوی کردم گوی بر دم

Дар ганҷ иборат баргушодам

در گنج عبارت برگشادم

?алаии номаи номи ин ниҳодам

آلهی نامه نام این نهادم

?алаӣ , номи туу номаи тест

آلهی، نامِ تو و نامهٔ تست

Балии ҷеффи алқлм дар хомаи тест

بلی جَفَّ القلَم در خامهٔ تست

Боғозши ту додстии ниҳоят

بآغازش تو دادستی نهایت

Бонҷомш ту кун инро кифоят

بانجامش تو کن این را کفایت

Рафиқ хотирам кун фазлу тавфиқ

رفیق خاطرم کن فضل و توفیق

Маяфкан хотирам дар фикру таъвиқ

میفکن خاطرم در فکر و تعویق

Ки то охир кунам ин достон ро

که تا آخر کنم این داستان را

Бонси ҷони намоями инсу ҷон ро

باُنس جان نمایم اِنس و جان را

Тўӣии ҳодии халқи ҷовдонӣ

توئی هادیِ خلق جاودانی

Ниҳону ошкорои ҷумлаи доне

نهان و آشکارا جمله دانی

Бонҷомоварӣ оғози розам

بانجام آوری آغازِ رازم

Ки то гардани кашами гардани фарозам

که تا گردن کشم گردن فرازم

?алаӣ , фазли худро ёр мо кун

آلهی، فضلِ خود را یارِ ما کن

зи раҳмати як назари даркор мо кун

ز رحمت یک نظر درکارِ ما کن

Ки то матлӯби ҷонам ҳосил ояд

که تا مطلوبِ جانم حاصل آید

Магари қавлами қабули як дил ояд

مگر قولم قبول یک دل آید

Агар як дил шавад зини шеъри хушнӯд

اگر یک دل شود زین شعر خشنود

Мурод ҷон барояд коми дили зуд

مراد جان برآید کامِ دل زود

Сухан бар ман , ҳидоят бар худованд

سخن بر من، هدایت بر خداوند

Худовандо ҷдоӣиро бипайванд

خداوندا جدائی را بپیوند

БлтФт мекунам инро ҳўолт

بلطفت می‌کنم این را حوالت

Нигаҳи дораши худоё аз битолат

نگه دارش خدایا از بطالت

Писанд хеш кун ин гуфту гӯ ро

پسند خویش کن این گفت و گو را

Қабулам кун фузуни даҳ рағбатам ро

قبولم کن فزون ده رغبتم را

Муҳайё кун муроди рӯҳи пешам

مهیّا کن مراد روح پیشم

Каромат кун атийятҳои хешам

کرامت کن عطیّتهای خویشم

Маро дар васфи ваҳдати тарҷумони даҳ

مرا در وصفِ وحدت ترجمان ده

Брби хеши хотирро нишони даҳ

برّب خویش خاطر را نشان ده

Нишони даҳ беншоно то даройам

نشان ده بی نشانا تا درآیم

Бкоми дили забонро бргшоим

بکام دل زبان را برگشایم

Дар алҳон оварам тӯтии ҷон ро

در الحان آورم طوطیِ جان را

Шукри бахшами зи шеъри худ баён ро

شکر بخشم ز شعر خود بیان را

Бшғли рӯҳи ту машғӯли гирдам

بشغل روح تو مشغول گردم

зи нанги баҳру кони маъзули гирдам

ز ننگ بحر و کان معزول گردم

Ҳамаи ҷони гирдаму танро бимонам

همه جان گردم و تن را بمانم

Равонро аз дилу ҷон во Раҳонам

روان را از دل و جان وا رهانم

зи сар то пои куллӣ нури гирдам

ز سر تا پای کلّی نور گردم

Агар машками магари кофури гирдам

اگر مشکم مگر کافور گردم

Худоё дар забони ман савоби ор

خدایا در زبان من صواب آر

Дуои бандаи худ мустаҷоби ор

دعای بندهٔ خود مستجاب آر

Дил пар дардемро софи гардон

دل پر دُردیم را صاف گردان

Бмои байни шукри ман лофи гардон ( ? )

بما بین شکر من لاف گردان (؟)

Маро дар ҳазрати худ Комрони дор

مرا در حضرت خود کامران دار

зи каҷи гуфтани забонам дар амони дор

ز کج گفتن زبانم در امان دار

Марои тавфиқи даҳ то ҳамд хонам

مرا توفیق ده تا حمد خوانم

Сифоти зоти ту бар лафзи ронам

صفات ذات تو بر لفظ رانم

зи даргоҳат ҳамин дорам амоне

ز درگاهت همین دارم امانی

Маро ё раби бад-ӣни мақсади расонӣ

مرا یا رب بدین مقصد رسانی

Сухан анҷом шуд , оғози тавҳид

سخن انجام شد، آغازِ توحید

Кунам аз ҳамд ва аз тамҷид ва тухмед

کنم از حمد و از تمجید و تخمید

Бинолам ҳамчуи булбул дар баҳорон

بنالم همچو بلبل در بهاران

Бборонми зи абри дидаи борон

ببارانم ز ابر دیده باران

Бҷнбонми слосли ҷону дил ро

بجنبانم سلاسل جان و دل را

Кунам рӯҳу равонии обу гул ро

کنم روح و روانی آب و گل را

Барорам дасти даъват дар муноҷот

برآرم دستِ دعوت در مناجات

Бзорӣ гӯям эй қозии ҳоҷот

بزاری گویم ای قاضیِ حاجات

Мродри ҳамди худ соҳиб қирон кун

مرادر حمدِ خود صاحب قران کن

Забони ман чу шеъри ман равон кун

زبان من چو شعر من روان کن

Равон кун кори ман дар Комронӣ

روان کن کارِ من در کامرانی

Забонро даҳ бароти тарҷумонӣ

زبان را ده برات ترجمانی

Худоё аз ҳикояти хастаи гирдам

خدایا از حکایت خسته گردم

Бисоти инбисоти андари навардам

بساط انبساط اندر نوردم

Даҳон бигушоем андари васфи зотат

دهان بگشایم اندر وصفِ ذاتت

Кунам оғози авсофи сифотат

کنم آغازِ اوصاف صفاتت

Худовандо атоҳои ту ом аст

خداوندا عطاهای تو عام است

Аноятҳои омат бар давом аст

عنایتهای عامّت بر دوام است

зи муштии хоки моро офаридӣ

ز مشتی خاک ما را آفریدی

Куллӣ бар кули кунам бар гузидӣ

کُلی بر کلِّ کَونم بر گزیدی

Бигуфт хайри уммат сар фарозем

بگفت خیر امّت سر فرازیم

Азон барҷома тўът тарозем

ازان برجامهٔ طوعت طرازیم

Бад-ӣни ташриф ва халъат шаҳриёрем

بدین تشریف و خلعت شهریاریم

Бкрмнои кабӣр ва комгорем

بکَرَّمنا کبیر و کامگاریم

Худовандо тўӣии доноу довар

خداوندا توئی دانا و داور

Сифоти зоти тести аллоҳи Акбар

صفات ذات تست الله اکبر

Муназзаҳ аз зан ва аз хешу фарзанд

منزّه از زن و از خویش و فرزند

Мубарро аз шарик ва мисли ва монанд

مبّرا از شریک و مثل و مانند

Қадим бевалад , қиўм бе хеш

قدیم بی ولد، قیّوم بی خویش

Таваллои тавонгар , фахри дарвеш

تولّای توانگر، فخرِ درویش

зи дӯдии осмонро офаридӣ

ز دودی آسمان را آفریدی

зи хокии кули инсони офаридӣ

ز خاکی کُلِّ انسان آفریدی

Саморо бесутун бунёд додӣ

سما را بی ستون بنیاد دادی

Туробӣ бар саробӣ ту наҳодӣ

ترابی بر سرابی تو نهادی

зи бодии исои Марям ту кардӣ

ز بادی عیسی مریم تو کردی

Зуннории душмани одам ту кардӣ

زناری دشمن آدم تو کردی

зи коф ва навен ту кардӣ куни кун ро

ز کاف و نون تو کردی کَون کَون را

Ҷаҳону ҷони тўдодии инсу ҷон ро

جهان و جان تودادی اِنس و جان را

Масолики ҳушу мастӣ аз ту доранд

مسالک هوش و مستی از تو دارند

Мамолик малик ҳастӣ аз ту доранд

ممالک مِلک هستی از تو دارند

Хилоиқи ҷумлаи азҷоми ту мустанад

خلایق جمله ازجام تو مستند

Ҳамаи маъмур фармон аластанд

همه مأمور فرمان الستند

Туро май зебад алҳақ подшоҳӣ

ترا می‌زیبد الحق پادشاهی

Ки пайдооварӣ моҳии зи моҳӣ

که پیدا آوری ماهی ز ماهی

Тўӣии раззоқ ҳар пайдоу пинҳон

توئی رزّاق هر پیدا و پنهان

Тўӣии халлоқ ҳар доноу нодон

توئی خلّاق هر دانا و نادان

Вмои ман добаҳ маншур шоҳӣаст

وَمَا مِن دابّةٍ منشورِ شاهیست

?илами тааллуми нФоди подшоҳят

اَلَم تَعلَم نفاد پادشاهیت

Тўбўдӣ ва набад ҷиноту нирон

توبودی و نبُد جنّات و نیران

Тўбўдӣ ва набӯд айвону кайвон

توبودی و نبود ایوان و کیوان

Ту будӣ внбўди афлок ва кунин

تو بودی ونبود افلاک و کَونَین

Ту будӣ ва набӯд ин қоби қавсин

تو بودی و نبود این قاب قوسین

Тўӣии боқӣу фонӣ ҳарчӣ ҳастанд

توئی باقی و فانی هرچه هستند

Бтқдирт на болои бал ки пастанд

بتقدیرت نه بالا بل که پستند

Тўӣии халлоқ ҳар болоу пастӣ

توئی خلاق هر بالا و پستی

Тўӣии пайдоу пинҳон ҳарчӣ ҳастӣ

توئی پیدا و پنهان هرچه هستی

Тўӣии гӣрандау мирандаи моӣим

توئی گیرنده و میرنده مائیم

Тўӣии султон ва мо муштии гдоӣим

توئی سلطان و ما مشتی گدائیم

Гунаҳ корем аммо мустамандем

گنه کاریم اما مستمندیم

Мусулмонем азон раҳи шаҳри бандем

مسلمانیم ازان ره شهر بندیم

Ҷаҳони зиндони сарои мؤмнонст

جهان زندان سرای مؤمنانست

Вале молу манол муъмин онаст

ولی مال و منال مؤمن آنست

Агар фазлати қарин ҳол гардад

اگر فضلت قرین حال گردد

Харобами ҷумлаи ҷо ва мол гардад

خرابم جمله جا و مال گردد

Чаҳ бошад бандаи мақруни инобат

چه باشد بنده مقرون انابت

Кунад тоъат кунад даъвати иҷобат

کند طاعت کند دعوت اجابت

Агар бобандаи адли вдоди варзад

اگر بابنده عدل وداد ورزد

Ибодатҳои сад сола чаҳ арзад

عبادتهای صد ساله چه ارزد

Худовандо тўӣии ҳомӣу ҳозир

خداوندا توئی حامی و حاضر

Баҳоли бандагони хеши нозир

بحال بندگان خویش ناظر

Хаттӣ аз фазли гирди ин хатои каш

خطی از فضل گرد این خطا کش

Қалам дар номаи кирдори мо каш

قلم در نامهٔ کردارِ ما کش

Агар бар мо ббхшоӣии карӣмӣ

اگر بر ما ببخشائی کریمی

Вагар таъзими Фрмоӣии азимӣ

وگر تعظیم فرمائی عظیمی

Гар аз мо злтӣ ояд ҳам аи змост

گر از ما زلّتی آید هم ا زماست

Фаромӯшии мо азҳҷти мост

فراموشیِ ما ازحجّت ماست

Агар ҳаввои водм саҳв карданд

اگر حوّا وآدم سهو کردند

На лаъибати бозӣ ва на лаҳв карданд

نه لعبت بازی و نه لهو کردند

Бнсёни андари афтоданди онҳо

بنسیان اندر افتادند آنها

Афв кардӣ азишон подшоҳо

عفو کردی ازیشان پادشاها

зи мо бечорагонгар дргзорӣ

ز ما بیچارگان گر درگذاری

Гуноҳӣ карда , бошад шаҳриёрӣ

گناهی کرده، باشد شهریاری

Ҷлиси хоки ин даргоҳи моӣим

جلیس خاک این درگاه مائیم

Аниси оҳу воўилоаҳи моӣим

انیس آه و واویلاه مائیم

Амонатро ниҳода бар кафи даст

امانت را نهاده بر کف دست

Забон дар зикр медорем пайваст

زبان در ذکر می‌داریم پیوست

Санои зоти пакет май сроӣим

ثنای ذات پاکت می‌سرائیم

Даҳон дар шарҳи зикрат май сроӣим

دهان در شرحِ ذکرت می‌سرائیم

Бсди фарёду воўилоу зорӣ

بصد فریاد و واویلا و زاری

Ҳамеи ҷўӣими роҳи растгорӣ

همی جوئیم راه رستگاری

Бодъўнӣ тавассул кардагонем

باُدعُونی توسُّل کردگانیم

Бомари астҷб ахбор хонем

بامر اَستَجِب اخبار خوانیم

?илҳо ҷузи ту мо касро нахоҳем

الها جز تو ما کس را نخواهیم

Азон рӯ дар паноҳат ме паноҳем

ازان رو در پناهت می‌پناهیم

Дуои мо иҷобат кун ?илҳо

دعای ما اجابت کن الها

Аниси мо имомат кун ?илҳо

انیس ما امامت کن الها

Дили атторро байт алҳрм кун

دل عطار را بیت الحرم کن

БтшриФи ҳузураш муҳтарам кун

بتشریف حضورش محترم کن

Бтзмини бишанведи ин байти номӣ

بتضمین بشنوید این بیتِ نامی

Агрзкрӣ диҳад инро тамомӣ

اگرذکری دهد این را تمامی

Қадам дар кулбаи аҳзони мо на

قدم در کلبهٔ احزان ما نِه

Вазони пас миннатӣ бар ҷони мо на

وزان پس منّتی بر جان ما نِه

Дили аттор аз дардат харобаст

دل عطّار از دردت خرابست

Гузари сӯй харобӣҳо савобаст

گذر سوی خرابیها صوابست

Худовандо назари дарҷон мо кун

خداوندا نظر درجان ما کن

Гузар дар кулбаи аҳзон мо кун

گذر در کلبهٔ احزان ما کن

Бъшқи хеши моро мубталои дор

بعشق خویش ما را مبتلا دار

Хирадро молики роҳи ризои дор

خرد را مالک راه رضا دار