Яке девона буд аз аҳли розӣ

یکی دیوانه بود از اهل رازی

Накардӣ ҳеҷ ҷуз танҳо намозӣ

نکردی هیچ جز تنها نمازی

Касе оварад бисёре шафоат

کسی آورد بسیاری شفاعت

Ки то омад бҷмъаҳ дар ҷамоат

که تا آمد بجمعه در جماعت

Эмоми алқсаҳ чун бардошти овоз

امام القصّه چون برداشت آواز

Ҳамеи он ғур нбидн кард оғоз

همی آن غُر نُبیدن کرد آغاز

Касе баъд аз намоз аз вай бипурсед

کسی بعد از نماز از وی بپرسید

Ки ҷонат дар намоз аз ҳақ натарсед

که جانت در نماز از حق نترسید

Ки бонг гов кардӣ бар сари ҷамъ ?

که بانگ گاو کردی بر سر جمع؟

Сарат бояд баридан чун сари шамъ

سرت باید بریدن چون سر شمع

Чунин гуфт ӯ комомми пешво буд

چنین گفت او کامامم پیشوا بود

Бадв чун иқтидои ман раво буд

بدو چون اقتدای من روا بود

Чу дар алҳмди говӣ май харид ӯ

چو در الحمد گاوی می‌خرید او

зи ман ҳам бонг говӣ мешунид ӯ

ز من هم بانگِ گاوی می‌شنید او

Чу ӯро пеш рӯ кардам баҳри чиз

چو او را پیش رو کردم بهر چیز

Ҳар онч ӯ мекунад ман мекунам низ

هر آنچ او می‌کند من می‌کنم نیز

Касе пеш хатиб омад бтъҷил

کسی پیش خطیب آمد بتعجیل

Саволаш кард азон ҳолати бтФсил

سؤالش کرد ازان حالت بتفصیل

Хатибаш гуфт чун такбири бастам

خطیبش گفت چون تکبیر بستم

Диҳӣ маликаст ҷоӣии даври дастам

دهی مِلکست جائی دور دستم

Чу дар алҳмд хондан кардам оғоз

چو در الحمد خواندن کردم آغاز

Бахотир андар омад гови даҳ боз

بخاطر اندر آمد گاو دِه باز

Надорам гови говӣ май харидам

ندارم گاو گاوی می‌خریدم

Ки аз пас бонг говӣ ме шунидам

که از پس بانگ گاوی می‌شنیدم