Яке маҷнӯн ки рафтӣ дар маломат

یکی مجنون که رفتی در ملامت

Бадв гуфтанд фардои қиёмат

بدو گفتند فردای قیامت

Касе бошад ки даҳ солаи намоз ӯ

کسی باشد که ده ساله نماز او

Мунодӣ мекунад шебу фароз ӯ

منادی می‌کند شیب و فراز او

Бики гарда азу нахирад касе он

بیک گرده ازو نخرد کسی آن

Бигӯед бар сари маҷмаъи басии он

بگوید بر سر مجمع بسی آن

Ҷавобаш дод маҷнӯн кон наярзад

جوابش داد مجنون کان نیرزد

Намозаши он ҳамаи як нон наярзад

نمازش آن همه یک نان نیرزد

Кигар бхридии онро халқи водӣ

که گر بخریدی آن را خلق وادی

Набӯдӣ ҳоҷати чандон мунодӣ

نبودی حاجت چندان منادی

Агар сад кор бошад дар муҷозат

اگر صد کار باشد در مجازت

Наёяд ёд азон ҷуз дар намозат

نیاید یاد ازان جز در نمازت

Намозат чун чунин бошад маҷозӣ

نمازت چون چنین باشد مجازی

Буд андари ҳақиқати нонамозӣ

بوَد اندر حقیقت نانمازی