Магар бӯда сет ҷое нонвойӣ

مگر بوده‌ست جایی نانوایی

Ки бишунид ӯ зи шблии моҷарое

که بشنید او ز شبلی ماجرایی

Басии бишнида буд овоза ӯ

بسی بشنیده بود آوازهٔ او

Надида буд рӯй тоза ӯ

ندیده بود روی تازهٔ او

Басӣ дар шавқ ӯ бинишаста будӣ

بسی در شوق او بنشسته بودی

Ки ӯро ошиқии пайваста будӣ

که او را عاشقی پیوسته بودی

Набӯд ӯ ошиқаш аз рӯй дидан

نبود او عاشقش از روی دیدن

Валикини ошиқаш буд аз шунидан

ولیکن عاشقش بود از شنیدن

Магари як рӯзи шблии грмгоҳӣ

مگر یک روز شبلی گرمگاهی

Дар омад гарми рӯ аз даври роҳӣ

در آمد گرم‌رو از دور راهی

Бар он нонво шуд то хабар дошт

بر آن نانوا شد تا خبر داشت

Вазони дукон ӯ як гардаи бардошт

وزان دُکّان او یک گرده برداشت

Кашид аз даст ӯ он нонвои нон

کشید از دست او آن نانوا نان

Ки надаҳум мари туро эй бе навои нон

که ندهم مر ترا ای بی‌نوا نان

Надодаши нону шблӣ зу гузар кард

ندادش نان و شبلی زو گذر کرد

Касе он нонворо зу хабар кард

کسی آن نانوا را زو خبر کرد

Ки ӯ шблии сет ,гар ту созгорӣ

که او شبلی‌ست، گر تو سازگاری

Чаро як гардаро зу бози дорӣ ?

چرا یک گرده را زو باز داری‌؟

Давиди он нонвои раҳ то биёбон

دوید آن نانوا ره تا بیابان

Азон тшўири пушти дасти хоён

ازان تشویر پشت دست خایان

Ба сад зорӣ ба пой ӯ дарафтод

به‌صد زاری به‌پای او درافتاد

Ба ҳар соъат ба дастӣ дигар афтод

به‌هر ساعت به‌دستی دیگر افتاد

Басӣ узраш намӯд ва кард эъзоз

بسی عذرش نمود و کرد اعزاز

Ки то онро тадорук чун кунад боз

که تا آن را تدارک چون کند باز

Чу дар раҳ дид шблӣ гуфташ он гоҳ

چو در ره دید شبلی گفتش آن‌گاه

Кигар хоҳӣ ки он бархезад аз роҳ

که گر خواهی که آن برخیزد از راه

Бирав фардоу даъвати сози мо ро

برو فردا و دعوت ساز ما را

Ба як раҳ маҷмаъӣ кун ошкоро

به یک ره مجمعی کن آشکارا

Бирафт он нонвои алқсаҳи ҳоле

برفت آن نانوا القصّه حالی

Фурӯ орост қасрии сахти олӣ

فرو آراست قصری سخت عالی

Яке даъват ба зебоӣ чунон кард

یکی دعوت به زیبایی چنان کرد

Ки сад динори зар дар харҷ он кард

که صد دینارِ زر در خرجِ آن کرد

На чандон кард ҳар чизеи такаллуф

نه‌چندان کرد هر چیزی تکلّف

Ки касро мерасед онҷои тасарруф

که کس را می‌رسید آنجا تصرّف

з ҳар навъе басии касро хабар кард

ز هر نوعی بسی کس را خبر کرد

Ки шблии сӯй мо хоҳад гузар кард

که شبلی سوی ما خواهد گذر کرد

Ба охир чун ҳама бар хон нишастанд

به‌آخر چون همه بر خوان نشستند

Дуо чун гуфт шблии бози гаштанд

دعا چون گفت شبلی باز گشتند

Азизӣ буд баси шӯридаи ҳоле

عزیزی بود بس شوریده حالی

з шблӣ кард он соъати саволӣ

ز شبلی کرد آن ساعت سؤالی

Ки на хӯбӣ шиносам ман на зиштӣ

که نه خوبی شناسم من نه زشتی

Бигӯ то дӯзахӣ кисту биҳиштӣ ?

بگو تا دوزخی کیست و بهشتی‌؟

Ҷавобӣ дод шблии он ахӣ ро

جوابی داد شبلی آن اخی را

Кигар хоҳӣ ки бинии дӯзахӣ ро

که گر خواهی که بینی دوزخی را

Нигаҳ кун сӯии соҳиби даъвати мо

نگه کن سوی صاحب دعوت ما

Ки даъвати сохт баҳри шӯҳрати мо

که دعوت ساخت بهر شهرت ما

Надод ӯ гардае баҳри худо ро

نداد او گِرده‌ای بهر خدا را

Валикин дод сад динори мо ро

ولیکن داد صد دینار ما را

Кашид аз баҳри шблии сад ғаромат

کشید از بهر شبلی صد غرامت

Ба ҳақи як гардаи надиҳад то қиёмат

به حق یک گرده ندهد تا قیامت

Кигар як гарда додӣ бе дуруштӣ

که گر یک گرده دادی بی‌درشتی

Набӯдӣ дӯзахӣ , будӣ биҳиштӣ

نبودی دوزخی‌، بودی بهشتی

Кунунгар дӯзахии хоҳӣ нигаҳ кун

کنون گر دوزخی خواهی نگه کن

Ҳамаи обаши ҳамаи Нонаш сияҳ кун

همه آبش همه نانش سیه کن

Агар хоҳӣ ки бошӣ дӯзахии ту

اگر خواهی که باشی دوزخی تو

Чунин кун то шӯии марди сахии ту

چنین کن تا شوی مرد سخی تو

Худорогар парастии ту ба ихлос

خدا را گر پرستی تو به‌اخلاص

Бикун ҷаҳдӣ ки гардӣ аз риёи хос

بکن جهدی که گردی از ریا خاص

Барои саги туоне буд ҳоҷар

برای سگ توانی بود هاجر

Барои ҳақ на бошӣ инат кофар

برای حق نه باشی اینت کافر