Саҳаргоҳии магари Маҳмӯди одил

سحرگاهی مگر محمود عادل

Аёзи хосро гуфт эй накӯи дил

ایاز خاص را گفت ای نکو دل

Марои имрӯз оҳанг шикораст

مرا امروز آهنگ شکارست

Агар ту ҳам бёӣӣ нек кораст

اگر تو هم بیائی نیک کارست

Ғуломаш гуфт ман баси як шикорам

غلامش گفت من بس یک شکارم

Ки ман ӣнҷо шикорӣ карда дорам

که من اینجا شکاری کرده دارم

Шаҳаши гуфтои шикор ту кадомаст

شهش گفتا شکار تو کدامست

Ҷавобаш дод кӯ Маҳмӯд номаст

جوابش داد کو محمود نامست

Шаҳаш гуфт ин ҳамаи чобуки саворӣ

شهش گفت این همه چابک سواری

Бача бигрифта ӣнҷои шикорӣ

بچه بگرفتهٔ اینجا شکاری

Ғуломаш гуфт эй шоҳи баландам

غلامش گفت ای شاه بلندم

Шикорӣ ҳосил омад аз камандам

شکاری حاصل آمد از کمندم

Шаҳаши гуфтои каманд хеш бинмоӣ

شهش گفتا کمند خویش بنمای

Сари зулфи дарози афканд дар пой

سر زلف دراز افکند در پای

Камандам гуфт зулфи биқрорст

کمندم گفت زلف بیقرارست

Шаҳи олами камандамро шикораст

شه عالم کمندم را شکارست

Асар кард ин сухан дар ҷони Маҳмӯд

اثر کرد این سخن در جان محمود

Фурӯи афканди сар май сӯхт чун авд

فرو افکند سر می‌سوخت چون عود

Гуҳӣ чун мор май печид бар хеш

گهی چون مار می‌پیچید بر خویش

Гуҳӣ мезад чу гждм аз ғамаши неш

گهی می‌زد چو گژدم از غمش نیش

Якеро гуфт то сарви баландаш

یکی را گفت تا سرو بلندش

зи сар то пои орад дар камандаш

ز سر تا پای آرد در کمندش

Чу гўӣии он саман барро фурӯи баст

چو گوئی آن سمن بر را فرو بست

Вале пинҳони бсди ҷони дили дарави баст

ولی پنهان بصد جان دل درو بست

Шаҳаш гуфт эй Аёз инам тамомаст

شهش گفت ای ایاز اینم تمامست

Шикорӣ дар каманд аз мо кадомаст

شکاری در کمند از ما کدامست

Забон бикшод Аёз ва гуфт эй шоҳ

زبان بگشاد ایاز و گفت ای شاه

Агар ҷовидам андозӣ фурӯи чоҳ

اگر جاویدم اندازی فرو چاه

Вагар аз ман бирезӣ хӯни бзорӣ

وگر از من بریزی خون بزاری

Ту хоҳӣ буд ҷовидами шикорӣ

تو خواهی بود جاویدم شکاری

Шаҳаши гуфтои тўӣии афтода дар дом

شهش گفتا توئی افتاده در دام

Маро аз чаҳ шикорӣ менаҳй ном

مرا از چه شکاری می نهی نام

Ғуломаш гуфт тан фаръасту дили асл

غلامش گفت تن فرعست و دل اصل

Тамомаст аз дили поки туами васл

تمامست از دل پاک توام وصل

Агар як дами танам дар домат афтод

اگر یک دم تنم در دامت افتاد

Дили андари доми ман модомат афтод

دل اندر دام من مادامت افتاد

Агар зулфами бабрӣ ё бисӯзӣ

اگر زلفم بُبرّی یا بسوزی

Дил хешат нахоҳад буд рӯзӣ

دل خویشت نخواهد بود روزی

Яқин май дон ки зоғи зулфам акнӯн

یقین می‌دان که زاغ زلفم اکنون

Нахоҳад хӯрд ало аз дилати хӯн

نخواهد خورد الا از دلت خون

Агар хокӣ шавад бечораи ту

اگر خاکی شود بیچارهٔ تو

Буд он хоки ҳам хӯни хораи ту

بود آن خاک هم خون خوارهٔ تو

Агар маъдӯм агар мавҷӯд бошам

اگر معدوم اگر موجود باشم

Ҳамеи хӯн хўорҳмҳмўд бошам

همی خون خوارهٔمحمود باشم

Чу пайваста дилат бошад шикорам

چو پیوسته دلت باشد شکارم

Шикори хеш доим карда дорам

شکار خویش دایم کرده دارم

Агар дар шева хешат камоласт

اگر در شیوهٔ خویشت کمالست

Дил аз дастами бурун кардан маҳоласт

دل از دستم برون کردن محالست

Вагар бикашӣ маро донам ки ночор

وگر بکشی مرا دانم که ناچار

Чигуна худ кашӣ дар мотамами зор

چگونه خود کشی در ماتمم زار

Агар ман ҳастам вагарнаи дарин роҳ

اگر من هستم وگرنه درین راه

Манам дилбари манам сарвари манам шоҳ

منم دلبر منم سرور منم شاه

Валикингар гадои вари хусравами ман

ولیکن گر گدا ور خسروم من

Баҳр навъе ки ҳастам азтўоми ман

بهر نوعی که هستم ازتوام من