зи исои он яке дархости як рӯз
ز عیسی آن یکی درخواست یک روز
Ки номи меҳтари ҳақами дромўз
که نام مهتر حقّم درآموز
Масеҳаш гуфт ту инро ншоӣӣ
مسیحش گفت تو این را نشائی
Чаҳ хоҳии ончӣ бо он брнёӣӣ
چه خواهی آنچه با آن برنیائی
Басии он марди савгандонаши брдод
بسی آن مرد سوگندانش برداد
Ки май бояд азин номам хабар дод
که میباید ازین نامم خبر داد
Чу номи меҳтараши охир дар омухт
چو نام مهترش آخر در آموخت
Дилаш чун шамъ азон шодӣ барафрӯхт
دلش چون شمع ازان شادی برافروخت
Магари он марди рӯзӣ дар биёбон
مگر آن مرد روزی در بیابان
Гузар мекард чун бодии шитобон
گذر میکرد چون بادی شتابان
Миёни раҳи гӯии пар устихон дид
میان ره گوی پر استخوان دید
Тафаккур карду онҷо рӯй он дид
تفکّر کرد و آنجا روی آن دید
Ки Азноам маин ҷӯяд нишоне
که ازنام مهین جوید نشانی
Кунад аз китарин ваҷҳи имтиҳонӣ
کند از کهترین وجه امتحانی
Бидон ном аз худои хеши дархост
بدان نام از خدای خویش درخواست
Ки то зинда кунад он устихони рост
که تا زنده کند آن استخوان راست
Чу гуфт он номи ҳолеи устихони зуд
چو گفت آن نام حالی استخوان زود
Баҳами пайваст ва пайдо кард ҷони зуд
بهم پیوست و پیدا کرد جان زود
Падед омад яке шер аз миёна
پدید آمد یکی شیر از میانه
Ки оташ мезад аз чашмаши забона
که آتش میزد از چشمش زبانه
Бузади як пнчаҳ ва он мардро кишт
بزد یک پنچه و آن مرد را کُشت
Шикаст аз панҷа ӯ мардро пушт
شکست از پنجهٔ او مرد را پُشت
Бихӯрад онгаҳ бзорӣ дар замонаш
بخورد آنگه بزاری در زمانش
Миёни раҳ раҳо кард устихонаш
میان ره رها کرد استخوانش
Ҳам онҷои костхўони шери нар буд
هم آنجا کاستخوان شیر نر بود
Шуд он гӯи зи устихони марди пари зуд
شد آن گَو ز استخوان مرد پُر زود
Чу бишунид ин сухани исо бар ошуфт
چو بشنید این سخن عیسی بر آشفت
Забон бикшод бо ёрон чунин гуфт
زبان بگشاد با یاران چنین گفت
Ки ончи онро касе набӯд сазовор
که آنچ آنرا کسی نبوَد سزاوار
з ҳақ хоҳад набошад ҳақи раводор
ز حق خواهد نباشد حق روادار
з ҳақ натавон ҳамаи чизи накӯи хост
ز حق نتوان همه چیز نکو خواست
Ки ҷуз бар қадар худ натавон азуи хост
که جز بر قدرِ خود نتوان ازو خواست
Тугар шойистагии бохеши дорӣ
تو گر شایستگی باخویش داری
Ҳар он чизе ки хоҳӣ беш дорӣ
هر آن چیزی که خواهی بیش داری
Чаҳгар кори ту зорӣ ва дуо аст
چه گر کار تو زاری و دعا است
Валикини кор ӯ маҳз ато аст
ولیکن کار او محض عطا است
Чаҳ иллат дар миёни ореи падедор
چه علّت در میان آری پدیدار
Ки худ бахшад агар бошад харидор
که خود بخشد اگر باشد خریدار