Магари султони дайни Маҳмӯди пирӯз
مگر سلطان دین محمود پیروز
Сипаҳро хост додани арзи як рӯз
سپه را خواست دادن عرض یک روز
Набӯд онҷоигаҳи ҳозири аёсш
نبود آنجایگه حاضر ایاسش
Талаб мекард шоҳи ҳақи шиносаш
طلب میکرد شاه حق شناسش
Касе шоҳ аз барои ӯ фиристод
کسی شاه از برای او فرستاد
Ки шоҳи ӣнҷо барои ту боситод
که شاه اینجا برای تو باستاد
Биёи коинҷоигаҳ арз сипоҳаст
بیا کاینجایگه عرض سپاهست
Ғарази зини арзи он рӯй чу моҳаст
غرض زین عرض آن روی چو ماهست
Расӯл шоҳ рафт ва гуфт ин роз
رسول شاه رفت و گفت این راز
Ҷавобаш дод Аёзи симбри боз
جوابش داد ایاز سیمبر باز
Равон шуд мард то наздики Маҳмӯд
روان شد مرد تا نزدیکِ محمود
Шаҳаш гуфто надидӣ рӯй мақсӯд
شهش گفتا ندیدی روی مقصود
Чунин гуфт ӯ ки дидам ме наёяд
چنین گفت او که دیدم مینیاید
Ҷавобӣ зу шунидам ме наёяд
جوابی زو شنیدم مینیاید
Бадв гуфтам биё чун шоҳи пирӯз
بدو گفتم بیا چون شاهِ پیروز
Сипаҳро арз хоҳад дод имрӯз
سپه را عرض خواهد داد امروز
Маро гуфто бигӯ бо шоҳи грбз
مرا گفتا بگو با شاهِ گُربز
Ки каси маъшӯқи надиҳади арзи ҳаргиз
که کس معشوق ندهد عرض هرگز
Марогар арз хоҳӣ дод ва гарна
مرا گر عرض خواهی داد و گرنه
Мадаи ҷузи арзаи хеш ва дигар на
مده جز عرضهٔ خویش و دگر نه