Магари буҳлул чӯбӣ дошт дар даст

مگر بهلول چوبی داشت در دست

Ки бар ҳар гӯр мезад то ки бишикаст

که بر هر گور می‌زد تا که بشکست

Бадв гуфтанд эй марди пари ошӯб

بدو گفتند ای مرد پر آشوب

Чаро ин гӯрҳоро май зании чӯб

چرا این گورها را می‌زنی چوب

Чунин гуфт ӯ ки ин қавмӣ ки рафтанд

چنین گفت او که این قومی که رفتند

Дурӯғ беадад гуфтанд ва хуфтанд

دروغ بی‌عدد گفتند و خفتند

Гуҳ ин гуфтӣ саройу манзари ман

گه این گفتی سرای و منظر من

Гуҳ он гуфтӣ ки асбобу зари ман

گه آن گفتی که اسباب و زر من

Гуҳ ин гуфтӣ ки инак кишту карамам

گه این گفتی که اینک کشت و کرمم

Гар он гуфтӣ ки инак боғу брмм

گر آن گفتی که اینک باغ و برمم

Худо гуфт ин ҳамаи даъвӣ раво нест

خدا گفت این همه دعوی روا نیست

Ки мирос манаст он шумо нест

که میراث منست آن شما نیست

Чу эшон ҷумлаи он хеш гуфтанд

چو ایشان جمله آن خویش گفتند

Шуданду тарки ҷон хеш гуфтанд

شدند و ترک جان خویش گفتند

Азин шан май занами ман бе хўрўи хоб

ازین شان می‌زنم من بی‌خورو خواب

Ки буданд ин ҳамаи як мушти каззоб

که بودند این همه یک مشت کذاب

Чу анҷоми ҳамаи бгзоштн буд

چو انجام همه بگذاشتن بود

Куҷои диданд азон пиндоштани суд

کجا دیدند ازان پنداشتن سود

Касе ҷамъи чунон чизе чаро кард

کسی جمع چنان چیزی چرا کرد

Ки бояд дар пушаймонӣ раҳо кард

که باید در پشیمانی رها کرد

Чаро дар олимии бандии дилат ро

چرا در عالمی بندی دلت را

Ки охир хишт хоҳад зад гулат ро

که آخر خشت خواهد زد گِلت را

Ду дар дорад ҷаҳон ҳамчун работӣ

دو در دارد جهان همچون رباطی

Азин дар то бидон дар чун сиротӣ

ازین دَر تا بدان دَر چون صراطی

Бидон раҳ гар нахоҳӣ рафт ҳушёр

بدان ره گر نخواهی رفت هشیار

Фурӯи уфтии бдўзхи сари нигунсор

فرو افتی بدوزخ سر نگونسار

Заминро чун биафтад соя гоҳе

زمین را چون بیفتد سایه گاهی

Кунад торики маро дар сиёҳӣ

کند تاریک مه را در سیاهی

Агарчӣ неки равшан ҷурм моҳаст

اگرچه نیک روشن جرمِ ماهست

Ба пешаш аз замин об сиёҳаст

به پیشش از زمین آب سیاهست

Заминро чун амал бо моҳ инаст

زمین را چون عمل با ماه اینست

Чаҳ созад онкӣ ӯ ғарқ аз заминаст

چه سازد آنکه او غرق از زمینست

Бики дам чун чунон нурӣ сияҳ кард

بیک دم چون چنان نوری سیه کرد

Бъмрии ҳам туро донад таба кард

بعُمری هم ترا داند تبه کرد

Табаи гаштӣ ва рӯй он надорад

تبه گشتی و روی آن ندارد

Ки ба гардӣ чу ин имкон надорад

که بِه گردی چو این امکان ندارد

Нигунсории ту берун з пешаст

نگونساری تو بیرون ز پیشست

Ки ҷонатро ҳамаи офат з хешаст

که جانت را همه آفت ز خویشست

Турои корӣ ки аз вай ҳамчунонаст

ترا کاری که از وی همچنانست

Бадасти хеш крдстӣ аёнаст

بدست خویش کردستی عیانست