Гуфт рӯзии Мустафои асҳоб ро
گفت روزی مصطفی اصحاب را
Ақд мефармуд бо ҳам дар ахо
عقد میفرمود با هم در اخا
Гуфт ӯ бо икдгр ёрӣ кунед
گفت او با یکدگر یاری کنید
Худ баҳами аҳд ва вафодорӣ кунед
خود بهم عهد و وفاداری کنید
Чун шавам ман ёратони ҳақ ёр шуд
چون شوم من یارتان حق یار شد
Аз бадӣҳои шумо безор шуд
از بدیهای شما بیزار شد
Гуфт эй садиқ ҳастӣ ёри ман
گفت ای صدّیق هستی یار من
Дар мағора бӯда ёри ғори ман
در مغاره بوده یار غار من
Гуфт бо форуқ кӣ чусти омада
گفت با فاروق کی چست آمده
Дар тариқи шаръ ман раст омада
در طریق شرع من رست آمده
Ҳар дуро бо икдгр байъат бидод
هر دو را با یکدگر بیعت بداد
Пас бародар кардашон ва аҳд дод
پس برادر کردشان و عهد داد
Пас бзўолнўрин гуфт эй ёри мо
پس بذوالنورین گفت ای یار ما
Котиби ваҳии манӣ пешами биё
کاتب وحی منی پیشم بیا
Пас бъбдоллаҳ ӯро ақд дод
پس بعبدالله او را عقد داد
Ҷумларо бо икдгр додӣ вдод
جمله را با یکدگر دادی وداد
Ду бадв бо икдгршон ақд дод
دو بدو با یکدگرشان عقد داد
намешуданд аз суҳбати ҳам ҷумлаи шод
میشدند از صحبت هم جمله شاد
Ҷумла асҳоб кардандӣ хурӯш
جملهٔ اصحاب کردندی خروش
Буд андари гӯшае ҳайдар хамӯш
بود اندر گوشهای حیدر خموش
Гуфт бо ӯ Мустафои гӯи ҳоли гӯ
گفت با او مصطفی گو حال گو
Худ чунин сокити чроӣӣ эй накӯ
خود چنین ساکت چرائی ای نکو
Гуфт моро ё набии алмрслин
گفت ما را یا نبیّ المرسلین
То бкӣ танҳогузорӣ ин чунин
تا بکی تنها گذاری این چنین
Ҷумлагии гаштанд бо ҳам ҳамнишин
جملگی گشتند با هم همنشین
Ман шуда дар гӯшае танҳо чунин
من شده در گوشهای تنها چنین
Гуфт эй нўрўлоити дрнҳон
گفت ای نورولایت درنهان
Ҷабраил омад бигуфто кун чунон
جبرئیل آمد بگفتا کن چنان
Баъд аз он гуфт эй ту маҳбӯби алоа
بعد از آن گفت ای تو محبوب الاه
Банди худ ақди ухувватро бшоаҳ
بند خود عقد اخوّت را بشاه
зи онкии ҳақи ин ақдро дар арши баст
ز آنکه حق این عقد را در عرش بست
эй сар ҳар сарварии пеши ту паст
ای سر هر سروری پیش تو پست
Ҷумлаи Каррӯбӣон ҳозир баданд
جملهٔ کرّوبیان حاضر بدند
Моҳу хуршеди андари он нозир баданд
ماه و خورشید اندر آن ناظر بدند
Ҳурёни худ ҷумлаи ҷон афшон шуданд
حوریان خود جمله جان افشان شدند
Дар рухи ин ҳар ду шаҳ ҳайрон шуданд
در رخ این هر دو شه حیران شدند
Ҳақи таъолии байъати мо баста аст
حق تعالی بیعت ما بسته است
Ту напиндорӣ ки ин худ руста аст
تو نپنداری که این خود رسته است
Пас набии дасти алиро чун гирифт
پس نبی دست علی را چون گرفت
Сиғаи ақди ухувватро бигуфт
صیغهٔ عقد اخوت را بگفت
Баъд аз он гуфто ки шӯи фориғи зи ғам
بعد از آن گفتا که شو فارغ ز غم
Мо чу мўсоӣим ва чун ҳорӯни баҳам
ما چو موسائیم و چون هارون بهم