Хоҷаи нурии бмои ҳамхона буд

خواجهٔ نوری بما همخانه بود

Вази тариқи ноқисони бегона буд

وز طریق ناقصان بیگانه بود

Илми маънӣ аз вуҷӯдаши ҳмчўнўр

علم معنی از وجودش همچونور

Шуъла мезад ҳамчуи нури кӯҳи тавр

شعله میزد همچو نور کوه طور

Як шабӣ дар пеши ман он баҳри роз

یک شبی در پیش من آن بحر راز

Аз ҳикоёт шаҳон мегуфт боз

از حکایات شهان میگفت باز

Аз аҳодӣси набӣ ва аз улӯм

از احادیث نبیّ و از علوم

Вази ҳикоёти шаҳ ҳар марзу бум

وز حکایات شه هر مرز و بوم

ГФтгўӣӣ буд хуши моро баҳам

گفتگوئی بود خوش ما را بهم

Аз мақомоти саҳоба беш ва кам

از مقامات صحابه بیش و کم

Гуфтамаш аз ҳарби сафин гӯи сухан

گفتمش از حرب صفّین گو سخن

ё зҳрби наҳравони ҳам ёд кун

یا زحرب نهروان هم یاد کن

Чун амӣралмуъминӣни он қатли ом

چون امیرالمؤمنین آن قتل عام

Крдўи гуфтои худ манам наси калом

کردو گفتا خود منم نصّ کلام

Чун каломи аллоҳро бар чӯб дид

چون کلام الله را بر چوب دید

Кард бо асҳоб худ гуфт ва шунид

کرد با اصحاب خود گفت و شنید

Ки шуморо худ табиби ҳозиқам

که شما را خود طبیب حاذقم

Он каломи сомит ва ман нотиқам

آن کلام صامت و من ناطقم

Сад ҳазорон тани зи сари биҷон шуда

صد هزاران تن ز سر بیجان شده

Зулфиқори шоҳи хўнризон шуда

ذوالفقار شاه خونریزان شده

Ин чунин қатлӣ надонам баҳр чист

این چنین قتلی ندانم بهر چیست

Пӯр бўсФён бигӯ бар дайн кист

پور بوسفیان بگو بر دین کیست

Пӯри бўсФёни зи асҳоб набӣ аст

پور بوسفیان ز اصحاب نبی است

Ҷанг ӯ бо Муртазо аз баҳр чист

جنگ او با مرتضی از بهر چیست

Гуфт ӯ бо ман ки гӯям сароин

گفت او با من که گویم سرّاین

Гӯши худро сӯии ман дорои амин

گوش خود را سوی من دارای امین

Чунки форуқ аз ҷаҳони беруни шитофт

چونکه فاروق از جهان بیرون شتافت

Ҳукм дар айём зўолнўрин ёфт

حکم در ایّام ذوالنورین یافت

Гуфт бо ӯ чун тўҳстии хеши ман

گفت با او چون توهستی خویش من

Доимои хоҳӣ ки бошӣ пеши ман

دایماً خواهی که باشی پیش من

Битўи малики шом вайрон ме шавад

بیتو ملک شام ویران می‌شود

Бар тариқи қавм ҳомон ме шавад

بر طریق قوم هامان می‌شود

Боядат рафтани бшом ва адл кард

بایدت رفتن بشام و عدل کرد

Моли дунёро саросар базл кард

مال دنیا را سراسر بذل کرد

Хотири дарвешу мискин шод кун

خاطر درویش و مسکین شاد کن

Масҷиди андари шому Миср обод кун

مسجد اندر شام و مصر آباد کن

Пас бадасти хеш маншураш навишт

پس بدست خویش منشورش نوشت

Кард лозими ҳукм ӯ брхўбу зишт

کرد لازم حکم او برخوب و زشت

ӯ гирифт он ҳукми вшд то ҳади шом

او گرفت آن حکم وشد تا حد شام

Зер ҳукм оварад мардумро тамом

زیر حکم آورد مردم را تمام

Гоҳ гоҳе аз зарурат зулм кард

گاه گاهی از ضرورت ظلم کرد

Бар ҳамаи арбоби давлат зулм кард

بر همه ارباب دولت ظلم کرد

Чун шунид ӯ борҳои он зулми вдод

چون شنید او بارها آن ظلم وداد

ӯ тағофул кард ва дод каси надод

او تغافل کرد و داد کس نداد

Оқибат аз зулму ҷаври он палид

عاقبت از ظلم و جور آن پلید

Гашти зўолнўрини куштаи рӯзи ид

گشت ذوالنّورین کشته روز عید

Мардумон карданд саъии қатл ӯ

مردمان کردند سعی قتل او

Ҳечкас ҳозир нашуд дар ғусл ӯ

هیچکس حاضر نشد در غسل او

Пӯри садиқи омада бо ӯ баҷанг

پور صدّیق آمده با او بجنگ

Бар сар ӯ борҳо май рехти санг

بر سر او بارها می‌ریخت سنگ

Ҳам боишон саъду молик ёр шуд

هم بایشان سعد و مالک یار شد

зи онкӣ аз кирдор ӯ безор шуд

ز آنکه از کردار او بیزار شد

Ин хабар чун пӯр бўсФён шунид

این خبر چون پور بوسفیان شنید

Гуфт воўило Халифа шуд шаҳид

گفت واویلا خلیفه شد شهید

Зини хабари субҳи нишоташ шом шуд

زین خبر صبح نشاطش شام شد

Зулм пеша кард ва беором шуд

ظلم پیشه کرد و بی‌آرام شد

Пас тафаҳҳус кард кин ғавғо ки кард

پس تفحص کرد کاین غوغا که کرد

Бо Халифаи ин чунин савдо ки кард

با خلیفه این چنین سودا که کرد

Мардумон гуфтанд каз дафъи газанд

مردمان گفتند کز دفع گزند

Ҷумла аз қаҳраши з атроф омаданд

جمله از قهرش ز اطراف آمدند

Ва он ҳама дар пеши ҳайдар рафта анд

و آن همه در پیش حیدر رفته‌اند

Бар раҳи салмону бўзр рафта анд

بر ره سلمان و بوذر رفته‌اند

Ҷумларо бо ӯ шудаи байъати дуруст

جمله را با او شده بیعت درست

Гӯиёи ин нахл аз он боғ раст

گوئیا این نخل از آن باغ رست

Чун ҳама дар байъат шоҳ омаданд

چون همه در بیعت شاه آمدند

Аз ҳамаи роҳӣ ба як роҳ омаданд

از همه راهی به یک راه آمدند

ӯ варо аз шоми дардам азл кард

او ورا از شام دردم عزل کرد

Ҳар чаҳ буд азмоли ҷумла базл кард

هر چه بود ازمال جمله بذل کرد

Пас амир аз шом ӯро халъ кард

پس امیر از شام او را خلع کرد

Венаи чунин ҳукм аз барои шаръ кард

وین چنین حکم از برای شرع کرد

Мамлакатро ҳукм бо аббос дод

مملکت را حکم با عباس داد

Бар ҳамаи ақрони худ фазлаши ниҳод

بر همه اقران خود فضلش نهاد

Баҳри малики шоми маншур ӯ гирифт

بهر ملک شام منشور او گرفت

Ҳукм ҳар наздик ва ҳар давр ӯ гирифт

حکم هر نزدیک و هر دور او گرفت

ПўрсФёни лашкариро арз кард

پورسفیان لشکری را عرض کرد

Баҳри лашкари баси яроқӣ фарз кард

بهر لشکر بس یراقی فرض کرد

Кард шахсеро сӯии ҳайдари равон

کرد شخصی را سوی حیدر روان

Гуфт рӯи ин номаро бо ӯ расон

گفت رو این نامه را با او رسان

Гуфт дорам хӯни Усмонро талаб

گفت دارم خون عثمان را طلب

То ки карда қатл ӯро бесабаб ?

تا که کرده قتل او را بی سبب؟

Қотилон ҳастанд пешати ин замон

قاتلان هستند پیشت این زمان

Ҷониби ман зуд шан бифирист ҳон

جانب من زود شان بفرست هان

То аз эшон ман кунам таҳқиқи он

تا از ایشان من کنم تحقیق آن

Варна резади хӯни халқӣ дар ҷаҳон

ورنه ریزد خون خلقی در جهان

Пас ҳаме гуфтанд аз ҳар марду зан

پس همی گفتند از هر مرد و زن

Ҷумлагӣ бо пўрсФёни ин сухан

جملگی با پورسفیان این سخن

Ки алии сад бор бо эшон бигуфт

که علی صد بار با ایشان بگفت

Бо ҳама дар ошкоро ва наҳуфт

با همه در آشکارا و نهفت

Ки бова дам кам занед аз ҳар каҷӣ

که باو دم کم زنید از هر کجی

Гашта зўолнўрин бо ман млтҷӣ

گشته ذوالنورین با منِ ملتجی

Гар бова дигар адоват ме кунед

گر باو دیگر عداوت می‌کنید

Хештанро зуди гардан май занед

خویشتن را زود گردن می‌زنید

Тарк карданд он ҷамоат чанд рӯз

ترک کردند آن جماعت چند روز

Чунки берун рафт шоҳи длФрўз

چونکه بیرون رفت شاه دلفروز

Кор худ карданду шаҳ ҳозир набӯд

کار خود کردند و شه حاضر نبود

Ин чунин қатлии бкс зоҳир набӯд

این چنین قتلی بکس ظاهر نبود

Шоҳи ҳам андари ҷавоб нома гуфт

شاه هم اندر جواب نامه گفت

К-эй шуда бо макр ва бо ҳар ҳилаи ҷуфт

کای شده با مکر و با هر حیله جفت

Гар ту андари қатл ӯ дории сухан

گر تو اندر قتل او داری سخن

Сози дори алъдл ва таҳқиқӣ бикун

ساز دار العدل و تحقیقی بکن

Зуди ҳозир шӯ бипурс аз ҳол ӯ

زود حاضر شو بپرس از حال او

Вази ъиноди халқу қилу қол ӯ

وز عناد خلق و قیل و قال او

Қатл ӯ ротои сабаб зоҳир шавад

قتل او راتا سبب ظاهر شود

Ҳар ки бошад қотилаш ҳозир шавад

هر که باشد قاتلش حاضر شود

Чун бар ӯ собит шавад он ҳолу кор

چون بر او ثابت شود آن حال و کار

ӯ қисос он биёбад дар канор

او قصاص آن بیابد در کنار

Аз амӣралмуъминӣн чун ин шнФт

از امیرالمؤمنین چون این شنفت

Пӯри бўсФёни ҷавоб хуш бигуфт

پور بوسفیان جواب خوش بگفت

Гуфт ман худ ҳокимам бар аҳли шом

گفت من خود حاکمم بر اهل شام

Муттафиқ бошанд бо ман хосу ом

متّفق باشند با من خاص و عام

Гуфт он дам чун илмро брФрошт

گفت آن دم چون علم را برفراشت

Ҳокими андари шаҳр кӣ хоҳам гузошт

حاکم اندر شهر کی خواهم گذاشت

Ҳукм нишнид аз амирмؤмнон

حکم نشنید از امیرمؤمنان

АўФтоди андари хатои як чанд он

اوفتاد اندر خطا یک چند آن

Кард дар дайн чун хилофи он бе ҳаё

کرد در دین چون خلاف آن بی‌حیا

Гашти воқеъи лоҷарами он ҳарбҳо

گشت واقع لاجرم آن حربها

Ин суханро чун баён кард ин чунин

این سخن را چون بیان کرد این چنین

Гуфтам эй нурӣ чаҳ май гўӣӣ дар ин

گفتم ای نوری چه می‌گوئی در این

Гуфт аз ман бишинав эй толиби аён

گفت از من بشنو ای طالب عیان

Ин ҳикоятро ки ман созами баён

این حکایت را که من سازم بیان

Ман зи боб худ шунидам ин сухан

من ز باب خود شنیدم این سخن

Кӯ бмн гуфт ин маъонӣ фаҳм кун

کو بمن گفت این معانی فهم کن

Шофиӣ ҳам гуфта зини маънии тамом

شافعی هم گفته زین معنی تمام

Венаи сухан хосаст дар олам на ом

وین سخن خاص است در عالم نه عام