Тӯтӣ омад бо даҳони пари шукр

طوطی آمد با دهان پر شکر

Дар либоси Фстқӣ бо тавқи зар

در لباس فستقی با طوقِ زر

Пашша гашта бошаҳ эй аз фар ӯ

پشه گشته باشه‌ای از فر او

Ҳар куҷои сарсабзе аз пар ӯ

هر کجا سرسبزیی از پر او

Дар сухани гуфтани шикаррези омада

در سخن گفتن شکرریز آمده

Дар шукр хӯрдани пгаҳи хези омада

در شکر خوردن پگه خیز آمده

Гуфт ҳар сангини дил ва ҳар ҳечкас

گفت: هر سنگین‌دل و هر هیچ‌کس

Чун маниро оҳанӣн созад қафас

چون منی را آهنین سازد قفس

Ман дар ин зиндони оҳани мондаи боз

من در این زندانِ آهن مانده باز

Зорзўии оби Хизрам дар гудоз

زآرزوی آب خضرم در گداز

Хизри мрғонм аз онам сабзпуш

خضر مرغانم، از آنم سبزپوش

Бўк донам кардани оби Хизри нӯш

بوک دانم کردن آب خضر نوش

Ман наёрам дар бар симурғи тоб

من نیارم در بر سیمرغ تاب

Бас буд аз чашмаи Хизрами як об

بس بود از چشمهٔ خضرم یک آب

Сари нуҳум дар роҳ чун сўдоииӣ

سر نهم در راه چون سوداییی

Май рӯм ҳар ҷой чун ҳар ҷойе

می‌روم هر جای چون هر جاییی

Чун нишон ёбам зи оби зиндагӣ

چون نشان یابم ز آب زندگی

Салтанат дастам диҳад дар бандагӣ

سلطنت دستم دهد در بندگی

Ҳудҳудаш гуфт эй зи давлат бе нишон

هدهدش گفت: ای ز دولت بی‌نشان!

Мард набӯд ҳрк набӯд ҷон фишон

مرد نبود هرک نبود جان‌فشان

Ҷони зи баҳри ин ба кор ояд ту ро

جان ز بهر این به کار آید تو را

То дамӣ дар хӯрд ёр ояд ту ро

تا دمی در خورد یار آید تو را

Оби ҳайвони хоҳӣу ҷони дӯстӣ

آب حیوان خواهی و جان‌دوستی

Рӯ ки ту мағзии надории пӯстӣ

رو که تو مغزی، نداری پوستی

Ҷон чаҳ хоҳӣ кард , бар ҷонон фишон

جان چه خواهی کرد؟ بر جانان فشان

Дар раҳи ҷонон чу мардон ҷон фишон

در ره جانان چو مردان جان فشان

Хониш
ҳкоӣт твтӣ — грвҳ чомҳ хвон
ҳкоӣт твтӣ — озодҳ