Бози пеш ҷамъ омад сари фароз

باز پیش جمع آمد سرفراز

Кард аз сари мъолии пардаи боз

کرد از سِّرِ معالی پرده باز

Сина мекард аз сипаҳи дории хеш

سینه می‌کرد از سپه‌داری خویش

Лоф мезад аз каллаи дории хеш

لاف می‌زد از کله‌داری خویش

Гуфт ман аз шавқи дасти шаҳриёр

گفت: من از شوق دست شهریار

Чашм барбастам зи халқи рӯзгор

چشم بربستم ز خلقِ روزگار

Чашм аз он бигрифтаам зери кулоҳ

چشم از آن بگرفته‌ام زیر کلاه

То расад поем ба дасти подшоҳ

تا رسد پایم به دست پادشاه

Дар адаби худро басӣ парварда ам

در ادب خود را بسی پرورده‌ام

Ҳамчуи муртозон риёзат карда ам

همچو مرتاضان ریاضت کرده‌ام

То агар рӯзӣ бар шоҳам баранд

تا اگر روزی بر شاهم برند

Аз русуми хизмат огоҳам баранд

از رسوم خدمت آگاهم برند

Ман куҷои симурғро байнам ба хоб

من کجا سیمرغ را بینم به خواب؟

Чун кунам беҳуда рӯй ӯ шитоб

چون کنم بیهوده سوی او شتاب؟

Зқаҳ эй аз дасти шоҳами бас буд

زُقه‌ای از دست شاهم بس بوَد

Дар ҷаҳони ин пойгоҳами бас буд

در جهان این پایگاهم بس بوَد

Чун надорам раҳравиро пойгоҳ

چون ندارم رهروی را پایگاه

Сарфарозӣ мекунам бар дасти шоҳ

سرفرازی می‌کنم بر دست شاه

Ман агар шоиста султон шавам

من اگر شایستهٔ سلطان شوم

Ба ки дар водӣ бепоён шавам

به که در وادی بی‌پایان شوم

Рӯй он дорам ки ман бар рӯй шоҳ

روی آن دارم که من بر روی شاه

Умр бигзорам хушии ин ҷойгоҳ

عمر بگذارم خوشی این جایگاه

Гоҳи шаҳро интизорӣ ме кунам

گاه شه را انتظاری می‌کنم

Гоҳ дар шавқаш шикорӣ ме кунам

گاه در شوقش شکاری می‌کنم

Ҳудҳудаш гуфт эй ба сӯрати мондаи боз

هدهدش گفت: ای به صورت مانده باز!

Аз сифати давр ва ба сӯрати мондаи боз

از صفت دور و به صورت مانده باز

Шоҳро дар малик агар ҳамто буд

شاه را در مُلک اگر همتا بود

Подшоҳӣ кӣ бар ӯ зебо буд

پادشاهی کی بر او زیبا بود؟

Салтанатро нест чун симурғи кас

سلطنت را نیست چون سیمرغ کس

Зонк беҳамто ба шоҳӣ ӯсту бас

زآنک بی‌همتا به شاهی اوست و بس

Шоҳ набӯд онк дар ҳар кишварӣ

شاه نبود آنک در هر کشوری

Созад ӯ аз худ з бе мағзии сиррӣ

سازد او از خود ز بی‌مغزی سری

Шоҳ он бошад ки ҳамто набӯдаш

شاه آن باشد که همتا نبوَدش

Ҷузи вафоу ҷуз мудоро набӯдаш

جز وفا و جز مدارا نبوَدش

Шоҳи дунёгар вафодорӣ кунад

شاه دنیا گر وفاداری کند

Як замони дигар гирифторӣ кунад

یک زمان دیگر گرفتاری کند

Ҳрк бошад пеш ӯ наздик тар

هرک باشد پیش او نزدیک‌تر

Кор ӯ бешак буд торик тар

کار او بی‌شک بود تاریک‌تر

Доимо аз шоҳ бошад бар ҳазар

دائماً از شاه باشد بر حذر

Ҷон ӯ пайваста бошад пари хатар

جان او پیوسته باشد پُر خطر

Шоҳи дунёи фии алмисл чун оташ аст

شاه دنیا فی‌المثل چون آتش است

Давр бош аз вай ки даврӣ зу хуш аст

دور باش از وی که دوری زو خوش است

Зон буд дар пеши шоҳон давр бош

زآن بوَد، در پیش شاهان دور باش

К-эй шудаи наздики шоҳон давр бош

کای شده نزدیک شاهان! دور باش