Булбул шайдо даромад масти маст

بلبل شیدا درآمد مستِ مست

Вази камоли ишқ на нест ва на ҳаст

وز کمال عشق نه نیست و نه هست

Маънӣӣ дар ҳар ҳазор овоз дошт

معنیی در هر هزار آواز داشت

Зер ҳар маънии ҷаҳонӣ роз дошт

زیر هر معنی جهانی راز داشت

Шуд дар асрори маъонии наъраи зан

شد در اسرار معانی نعره‌زن

Кард мурғонро зФони банд аз сухан

کرد مرغان را زفان‌بند از سخن

Гуфт брмн хатм шуд асрори ишқ

گفت: بر من ختم شد اسرار عشق

Ҷумла шаб мекунам такрори ишқ

جملهٔ شب می‌کنم تکرار عشق

Нест чун Довӯди як афтодаи кор

نیست چون داوود یک افتاده کار

То збўр ишқ хонам зори зор

تا زبور عشق خوانم زار زار

Зории андари неи з гуфтор манаст

زاری اندر نی ز گفتار من است

Зери чанг аз нолаи зор ман аст

زیر چنگ از نالهٔ زار من است

Гулистонҳо пари хурӯш аз ман буд

گل‌سِتان‌ها پر خروش از من بوَد

Дар дили ушшоқи ҷӯш аз ман буд

در دل عشاق جوش از من بود

Бозгуем ҳар замони розӣ дигар

بازگویم هر زمان رازی دگر

Дар даҳум ҳар соъати овозӣ дигар

در دهم هر ساعت آوازی دگر

Ишқ чун бар ҷони ман зӯр оварад

عشق چون بر جان من زور آورد

Ҳамчуи дарёи ҷони ман шӯр оварад

همچو دریا جان من شور آورد

Ҳрки шӯр ман бидид аз даст шуд

هر که شور من بدید، از دست شد

Гарчи бас ҳушёр омад маст шуд

گر چه بس هشیار آمد، مست شد

Чун набинам муҳаррамии солии дароз

چون نبینم محرمی سالی دراز

Тани занам , бо кас нагӯям ҳеҷ роз

تن زنم، با کس نگویم هیچ راز

Чун кунад маъшӯқи ман дар навбаҳор

چون کند معشوق من در نوبهار

Машки буии хеш бар гетии нисор

مشک بوی خویش بر گیتی نثار

Ман бипардозам хушӣ бо ӯ дилам

می‌بپردازد خوشی با او دلم

Ҳал кунам бар талъат ӯ мушкилам

حل کنم بر طلعت او مشکلم

Бози маъшӯқам чу нопидо шавад

باز معشوقم چو ناپیدا شود

Булбули шӯрида кам гуё шавад

بلبل شوریده کم گویا شود

Зонк розами дрнёбд ҳар яке

زآنک رازم درنیابد هر یکی

Рози булбули гули бидонад бе шаккӣ

راز بلبل گل بداند بی‌شکی

Ман чунон дар ишқи гули мустағриқам

من چنان در عشق گل مستغرقم

Каз вуҷӯди хеши маҳви мутлақам

کز وجود خویش محو مطلقم

Дар серум аз ишқи гули савдо бас аст

در سرم از عشقِ گل سودا بس است

Зонк матлӯбами гули раъно бас аст

زآنک مطلوبم گل رعنا بس است

Тоқати симурғи норади булбулӣ

طاقت سیمرغ نارد بلبلی

Булбулиро бас буд ишқи гулӣ

بلبلی را بس بود عشق گلی

Чун буд сад барги дилдори маро

چون بود صد برگ دلدار مرا

Кӣ буд бе баргеи кори маро

کی بود بی‌برگیی کار مرا؟

Гул ки ҳолеи бушковад чун дилкашӣ

گل که حالی بشکفد چون دلکشی

Аз ҳама дар рӯй ман хандад хушӣ

از همه در روی من خندد خوشی

Чун зи зери пардаи гул ҳозир шавад

چون ز زیر پرده گل حاضر شود

Ханда бар рӯй маниш зоҳир шавад

خنده بر روی منش ظاهر شود

Кӣ тавонад буд булбули як шабӣ

کی تواند بود بلبل یک شبی

Холӣ аз ишқи чунон хандони лабӣ

خالی از عشق چنان خندان لبی؟

Ҳудҳудаш гуфт эй ба сӯрати мондаи боз

هدهدش گفت: ای به صورت مانده باز!

Беш аз ин дар ишқи раъноеи мноз

بیش از این در عشق رعنایی مناز

Ишқ рӯй гули басии хорати ниҳод

عشقِ رویِ گل بسی خارت نهاد

Коргар шуд бар туу карти ниҳод

کارگر شد بر تو و کارت نهاد

Гул агар чаҳ ҳаст баси соҳиби ҷамол

گل اگر چه هست بس صاحب‌جمال

Ҳасан ӯ дар ҳафта Эй гирад завол

حسن او در هفته‌ای گیرد زوال

Ишқи чизеи кони заволи оради падед

عشق چیزی کآن زوال آرد پدید

Комилонро он малоли оради падед

کاملان را آن ملال آرد پدید

Хандаи гул гарчи дар карт кашад

خندهٔ گل گر چه در کارت کشد

Рӯзу шаб дар нола зорат кашад

روز و شب در نالهٔ زارت کشد

Даргузар аз гул ки гул ҳар навбаҳор

درگذر از گل که گل هر نوبهار

Бртў механдад на дар ту , шарми дор

بر تو می‌خندد نه در تو، شرم دار