Кебеки баси хуррами хиромон дар расед
کبک بس خرم خرامان در رسید
Саркашу сармаст аз кон дар расед
سرکش و سرمست از کان در رسید
Сурхи минқори вшии пӯши омада
سرخمنقار وَشیپوش آمده
Хӯн ӯ аз дида дар ҷӯши омада
خون او از دیده در جوش آمده
Гоҳ мебурид бе теғии камар
گاه میبرید بیتیغی کمر
Гоҳ мегунҷид пеши теғ дар
گاه میگنجید پیش تیغ در
Гуфт ман пайваста дар кон гашта ам
گفت: من پیوسته در کان گشتهام
Бар сари гавҳар фаровон гашта ам
بر سر گوهر فراوان گشتهام
Бӯдаам пайваста бо теғу камар
بودهام پیوسته با تیغ و کمر
То тавонам буд сарҳанги гуҳар
تا توانم بود سرهنگِ گهر
Ишқи гавҳар оташӣ зад дар дилам
عشق گوهر آتشی زد در دلم
Бас буд ин оташи хуши ҳосилам
بس بود این آتش خوش حاصلم
Тафти ин оташ чу сар берун кунад
تفت این آتش چو سر بیرون کند
Санги реза дар дарунам хӯн кунад
سنگریزه در درونم خون کند
Оташӣ дидӣ ки чун таъсир кард
آتشی دیدی که چون تأثیر کرد
Сангро хӯн кард ва бетаъхир кард
سنگ را خون کرد و بیتأخیر کرد
Дар миёни сангу оташ монда ам
در میان سنگ و آتش ماندهام
Ҳам маъаттали ҳам мушавваш монда ам
هم معطل، هم مشوش ماندهام
Санг реза мехӯрам дар тафту тоб
سنگریزه میخورم در تفّ و تاب
Дили пар оташ мекунам бар санги хоб
دل پر آتش، میکنم بر سنگ خواب
Чашм бигушоӣед эй асҳоби ман
چشم بگشایید ای اصحاب من!
Бингаред охир ба хӯрду хоби ман
بنگرید آخر به خورد و خواب من
Онк бар сангӣ бихуфт ва санг хӯрд
آنک بر سنگی بخفت و سنگ خورد
Бо чунин кас аз чаҳ бояд ҷанг кард
با چنین کس از چه باید جنگ کرد؟
Дил дар ин сахтӣ ба сад андӯҳ хаст
دل در این سختی به صد اندوه خست
Зонк ишқи гавҳарам бар кӯҳи баст
زآنک عشق گوهرم بر کوه بست
Ҳрки чизе дӯст гирад ҷузи гуҳар
هرک چیزی دوست گیرد جز گهر
Маликати он чиз бошад бргзр
ملکتِ آن چیز باشد برگذر
Малики гавҳар ҷовдон дорад низом
ملک گوهر جاودان دارد نظام
Ҷон ӯ бо кӯҳи пайвастаи мудом
جان او با کوه پیوسته مدام
Ман айёри кӯҳаму марди гуҳар
من عیار کوهم و مرد گهر
Нестам як лаҳза бо теғу камар
نیستم یک لحظه با تیغ و کمر
Чун буд дар теғи гавҳар бар давом
چون بود در تیغ گوهر بر دوام
Зон гуҳар дар теғ меҷӯям мудом
زآن گهر در تیغ میجویم مدام
На чу гавҳари ҳеҷ гавҳар ёфтам
نه چو گوهر هیچ گوهر یافتم
На зи гавҳари гавҳарӣ тар ёфтам
نه ز گوهر گوهریتر یافتم
Чун раҳи симурғи роҳ мушкил аст
چون رهِ سیمرغ راهِ مشکل است
Пои ман дар санги гавҳар дар гул аст
پای من در سنگِ گوهر در گِل است
Ман ба симурғи қўидл кӣ расм
من به سیمرغ قویدل کی رسم؟
Даст бар сари пой дар гул кӣ расм
دست بر سر، پای در گِل کی رسم؟
Ҳамчу оташ барнатобам сӯзи санг
همچو آتش برنتابم سوزِ سنگ
ё бимирам ё гуҳари орм ба чанг
یا بمیرم یا گهر آرم به چنگ
Гавҳарам бояд ки гардад ошкор
گوهرم باید که گردد آشکار
Мард бегавҳар куҷо ояд ба кор
مرد بیگوهر کجا آید به کار؟
Ҳудҳудаш гуфт эй чу гавҳари ҷумлаи ранг
هدهدش گفت: ای چو گوهر جمله رنگ!
Чанд лангӣ чандам ореи узри ланг
چند لنگی، چندم آری عذرِ لنگ؟
Поу минқори ту пари хӯни ҷигар
پا و منقار تو پُر خون جگر
Ту ба сангии бозмонда бе гуҳар
تو به سنگی بازمانده بیگهر
Асл гавҳар чист сангӣ карда ранг
اصل گوهر چیست؟ سنگی کرده رنگ
Ту чунин оҳани дил аз савдои санг
تو چنین آهندل از سودای سنگ
Гар намонад ранг ӯ сангӣ буд
گر نماند رنگ او سنگی بوَد
Ҳаст бе санги онк дар рангӣ буд
هست بی سنگ آنک در رنگی بوَد
Ҳркро бўиист ӯ рангӣ нахост
هرک را بوییست او رنگی نخواست
Зонк марди гавҳарӣ сангӣ нахост
زآنک مرد گوهری سنگی نخواست