Хоҷаи аввал ки аввал ёр ӯст

خواجهٔ اول که اول یار اوست

Сонии аснини азҳмои фӣ алғор ӯст

ثانی اثنین اذهما فی الغار اوست

Садри дайни садиқи Акбари қутби ҳақ

صدر دین صدیق اکبر قطب حق

Дар ҳамаи чиз аз ҳамаи бардаи сабақ

در همه چیز از همه برده سبق

Ҳарчи ҳақ аз боргоҳи кибриё

هرچ حق از بارگاه کبریا

Рехт дар садри шарифи Мустафо

ریخت در صدر شریف مصطفی

Он ҳама дар синаи садиқи рехт

آن همه در سینهٔ صدیق ریخت

Лоҷарам то буд азуи таҳқиқи рехт

لاجرم تا بود ازو تحقیق ریخت

Чун ду оламро ба як дами дркшид

چون دو عالم را به یک دم درکشید

Лаб бибаст аз сангу хуши дами дркшид

لب ببست از سنگ و خوش دم درکشید

Сари фурӯи барадии ҳамаи шаб то ба рӯз

سر فرو بردی همه شب تا به روز

Ним шаб ҳўиӣ баровардӣ бисӯз

نیم شب هویی برآوردی بسوز

Ҳўӣ ӯ то чин бирафтӣ машки бор

هوی او تا چین برفتی مشک بار

Машк кардӣ хӯни оҳӯии ттор

مشک کردی خون آهوی تتار

Зин сабаб гуфт офтоби шаръу дайн

زین سبب گفت آفتاب شرع و دین

Илм бояд ҷусти азинҷо то ба чин

علم باید جست ازینجا تا به چین

Санг зон будӣ ба ҳикмат дар даҳонаш

سنگ زان بودی به حکمت در دهانش

Но ба сангу ҳонг ҳў гуяд зФонш

نا به سنگ و هنگ هو گوید زفانش

Не ки сангаш бар зФон бигирифт роҳ

نی که سنگش بر زفان بگرفت راه

То нагӯяд ҳеҷ номии ҷузи ?ала

تا نگوید هیچ نامی جز آله

Санг бояд то падед ояд виқор

سنگ باید تا پدید آید وقار

Мардум бесанг кӣ ояд ба кор

مردم بی‌سنگ کی آید به کار

Чун умр мӯе бидид аз қадаров

چون عمر مویی بدید از قدراو

Гуфт коши он мўимӣ бар садр ӯ

گفت کاش آن مویمی بر صدر او

Чун ту кардӣ сонии аснинши қабул

چون تو کردی ثانی اثنینش قبول

Сонии аснин ӯ буд баъди расӯл

ثانی اثنین او بود بعد رسول