КўФ омад пеш чун девона Эй

کوف آمد پیش چون دیوانه‌ای

Гуфт ман бгзидаҳам вайрона Эй

گفت: من بگزیده‌ام ویرانه‌ای

Оҷизӣам дар харобии зодаи ман

عاجزی‌ام در خرابی زاده من

Дар харобӣ май рӯм бе бодаи ман

در خرابی می‌روم بی‌باده من

Гарчи маъмурии басӣ хуш ёфтам

گر چه معموری بسی خوش یافتم

Ҳам мухолифи ҳам мушавваш ёфтам

هم مخالف، هم مشوش یافتم

Ҳрк дар ҷамъиятӣ хоҳад нишаст

هرک در جمعیتی خواهد نشست

Дар харобӣ боядаш рафтан чу маст

در خرابی بایدش رفتن چو مست

Дар харобии ҷой май созам ба ранҷ

در خرابی جای می‌سازم به رنج

Зонк бошад дар харобии ҷои ганҷ

زآنک باشد در خرابی جای گنج

Ишқи ганҷам дар харобӣ раҳ намӯд

عشق گنجم در خرابی ره نمود

Сӯии ганҷами ҷузи харобӣ раҳ набӯд

سوی گنجم جز خرابی ره نبود

Даври барадам аз ҳамаи каси ранҷи хеш

دور بردم از همه کس رنج خویش

Бўк ёбам бе тилисмии ганҷи хеш

بوک یابم بی طلسمی گنج خویش

Гар фурӯ рафтӣ ба ганҷии пои ман

گر فرو رفتی به گنجی پای من

Бози рстии ин дили худрои ман

باز رستی این دلِ خودرأی من

Ишқ бар симурғи ҷуз афсона нест

عشق بر سیمرغ جز افسانه نیست

Зонк ишқаши кор ҳар мардона нест

زآنک عشقش کار هر مردانه نیست

Ман ним дар ишқ ӯ мардона Эй

من نیَم در عشق او مردانه‌ای

Ишқи ганҷам бояду вайрона Эй

عشق، گنجم باید و ویرانه‌ای

Ҳудҳудаш гуфт эй зи ишқи ганҷи маст

هدهدش گفت: ای ز عشق گنج مست!

Ман гирифтам комдти ганҷӣ ба даст

من گرفتم کآمدت گنجی به دست

Бар сари он ганҷи худро мурдаи гир

بر سر آن گنج، خود را مرده گیر

Умри рафтаи раҳ ба сари нобардаи гир

عمر رفته، ره به سر نابرده گیر

Ишқи ганҷу ишқи зар аз коФрист

عشق گنج و عشق زر از کافری‌ست

Ҳрк аз зар бут кунад ӯ озрист

هرک از زر بت کند او آزری‌ست

Зар парастидан буд аз кофарӣ

زر پرستیدن بود از کافری

Нестии охири зи қавми сомрӣ

نیستی آخر ز قوم سامری

Ҳар дилӣ каз ишқ зар гирад халал

هر دلی کز عشق زر گیرد خلل

Дар қиёмат сӯраташ гардад бадал

در قیامت صورتش گردد بدل