Хоҷаи дунёу дайни ганҷи вафо
خواجهٔ دنیا و دین گنج وفا
Садру бадар ҳар ду олами Мустафо
صدر و بدر هر دو عالم مصطفی
Офтоби шаръу дарёии яқин
آفتاب شرع و دریای یقین
Нури олами раҳмаи ллъолмин
نور عالم رحمة للعالمین
Ҷони покони хоки ҷони пок ӯ
جان پاکان خاک جان پاک او
Ҷон раҳо кун офариниши хок ӯ
جان رها کن آفرینش خاک او
Хоҷаи кунину султони ҳама
خواجهٔ کونین و سلطان همه
Офтоби ҷону имони ҳама
آفتاب جان و ایمان همه
Соҳиби миъроҷу садри коинот
صاحب معراج و صدر کاینات
Сояи ҳақи хоҷаи хуршеди зот
سایهٔ حق خواجهٔ خورشید ذات
Ҳар ду олами бастаи фитрок ӯ
هر دو عالم بستهٔ فتراک او
Аршу курсӣ қибла карда хок ӯ
عرش و کرسی قبله کرده خاک او
Пешвои ин ҷаҳон ва он ҷаҳон
پیشوای این جهان و آن جهان
Муқтадои ошкороу ниҳон
مقتدای آشکارا و نهان
Матарину беҳтарини анбиё
مهترین و بهترین انبیا
Раҳнамои асФёу авлиё
رهنمای اصفیا و اولیا
Меҳдии ислому ҳодии сбл
مهدی اسلام و هادی سبل
Муфтии ғайбу эмоми ҷузу кул
مفتی غیب و امام جز و کل
Хоҷае каз ҳарчӣ гӯям беш буд
خواجهای کز هرچه گویم بیش بود
Дар ҳамаи чиз аз ҳама дар пеш буд
در همه چیز از همه در پیش بود
Хештанро хоҷа ърсот гуфт
خویشتن را خواجهٔ عرصات گفت
Анмои анои раҳма маҳдот гуфт
انما انا رحمة مهدات گفت
Ҳар ду гетӣ аз вуҷӯдаш ном ёфт
هر دو گیتی از وجودش نام یافت
Арш низ аз ном ӯ ором ёфт
عرش نیز از نام او آرام یافت
Ҳамчу шабнам омаданд аз баҳри ҷӯад
همچو شبنم آمدند از بحر جود
Халқи олам бар туфайлаш дар вуҷӯд
خلق عالم بر طفیلش در وجود
Нур ӯ мақсӯди махлуқот буд
نور او مقصود مخلوقات بود
Асли маъдӯмоту мавҷӯдот буд
اصل معدومات و موجودات بود
Ҳақ чу дид он нури мутлақ дар ҳузур
حق چو دید آن نور مطلق در حضور
Офарид аз нур ӯ сад баҳри нур
آفرید از نور او صد بحر نور
Баҳри хеши он поки ҷонро офарид
بهر خویش آن پاک جان را آفرید
Баҳр ӯ халқии ҷаҳонро офарид
بهر او خلقی جهان را آفرید
Офаринишро ҷузв мақсӯд нест
آفرینش را جزو مقصود نیست
Поки домантар азу мавҷӯд нест
پاک دامنتر ازو موجود نیست
Ончӣ аввал шуд падед аз ғайби ғайб
آنچه اول شد پدید از غیب غیب
Буд нури пок ӯ бе ҳеҷ риб
بود نور پاک او بیهیچ ریب
Баъд аз он он нур олӣ зад илм
بعد از آن آن نور عالیزد علم
Гашти аршу курсӣу лавҳу қалам
گشت عرش و کرسی و لوح و قلم
Як илм аз нур покаш оламаст
یک علم از نور پاکش عالمست
Як илми зритист ва одамаст
یک علم ذریتیست و آدمست
Чун шуд он нури муаззами ошкор
چون شد آن نور معظم آشکار
Дар суҷуд афтод пеши кирдигор
در سجود افتاد پیش کردگار
Қарнҳо андари суҷуди афтода буд
قرنها اندر سجود افتاده بود
Умрҳо андари рукӯъи устода буд
عمرها اندر رکوع استاده بود
Солҳо буданд машғӯли қиём
سالها بودند مشغول قیام
Дар ташаҳҳуд буд ҳам умрии тамом
در تشهد بود هم عمری تمام
Аз намози нури он дарёии роз
از نماز نور آن دریای راز
Фарз шуд бар ҷумлаи уммати намоз
فرض شد بر جملهٔ امت نماز
Ҳақи бдошти он нурро чун меҳру моҳ
حق بداشت آن نور را چون مهر و ماه
Дар баробар беҷиҳат то дайргоҳ
در برابر بیجهت تا دیرگاه
Пас ба дарёии ҳақиқати ногуҳӣ
پس به دریای حقیقت ناگهی
Баргушод он нурро зоҳири раҳе
برگشاد آن نور را ظاهر رهی
Чун бидид он нур рӯй баҳри роз
چون بدید آن نور روی بحر راز
Ҷӯш дар ваии аўФтод аз ъзўи ноз
جوش در وی اوفتاد از عزو ناز
Дар талаб бар худ бгшт ӯ ҳафт бор
در طلب بر خود بگشت او هفت بار
Ҳафт паргор фалак шуд ошкор
هفت پرگار فلک شد آشکار
Ҳар назар каз ҳақи басӯи ӯ расед
هر نظر کز حق بسوی او رسید
Кавкабии гашт ва талаб омад падед
کوکبی گشت و طلب آمد پدید
Баъд аз он нури пок ором ёфт
بعد از آن نور پاک آرام یافت
Арши олии гашту курсӣ ном ёфт
عرش عالی گشت و کرسی نام یافت
Аршу курсии акси зотши хостнд
عرش و کرسی عکس ذاتش خاستند
Баси млоик аз сафоташи хостнд
بس ملایک از صفاتش خاستند
Гашт аз анфосаши анвори ошкор
گشت از انفاسش انوار آشکار
Вази дили пари фикраши асрори ошкор
وز دل پر فکرش اسرار آشکار
Сари рӯҳ аз олам фикрасту бас
سر روح از عالم فکرست و بس
Баси нафхати фӣаи ман рӯҳии нафас
بس نفخت فیه من روحی نفس
Чун шуд он анфос ва он асрори ҷамъ
چون شد آن انفاس و آن اسرار جمع
Зини сабаб арвоҳ шуд бисёр ҷамъ
زین سبب ارواح شد بسیار جمع
Чун туфайли нур ӯ омад амам
چون طفیل نور او آمد امم
Сӯии кули мабъус аз он шуд лоҷарам
سوی کل مبعوث از آن شد لاجرم
Гашт ӯ мабъус то рӯзи шумор
گشت او مبعوث تا روز شمار
Аз барои кули халқи рӯзгор
از برای کل خلق روزگار
Чун ба даъват кард шайтонро талаб
چون به دعوت کرد شیطان را طلب
Гашти шайтонаши мусулмони зини сабаб
گشت شیطانش مسلمان زین سبب
Кард даъвати ҳам ба изни кирдигор
کرد دعوت هم به اذن کردگار
Ҷинёнро лайлаи алҷни ошкор
جنیان را لیلة الجن آشکار
Қудсёнро бо русул бинишонад низ
قدسیان را با رسل بنشاند نیز
Ҷумлаи роики шаб ба даъват хонд низ
جمله رایک شب به دعوت خواند نیز
Даъвати ҳайвон чу кард ӯ ошкор
دعوت حیوان چو کرد او آشکار
Шоҳидаши бузғола буду сусмор
شاهدش بزغاله بود و سوسمار
Доъии бутҳои олам буд ҳам
داعی بتهای عالم بود هم
Сарнигӯни гаштанди пешаши лоҷарам
سرنگون گشتند پیشش لاجرم
Доъии заррот буд он поки зот
داعی ذرات بود آن پاک ذات
Дар кафши тасбеҳ зон кардӣ ҳсот
در کفش تسبیحزان کردی حصات
зи анбиёи ин зинати венаи ъз ки ёфт
ز انبیا این زینت وین عز که یافت
Даъват куламам ҳаргиз ки ёфт
دعوت کل امم هرگز که یافت
Нур ӯ чун асли мавҷӯдот буд
نور او چون اصل موجودات بود
Зот ӯ чун мътӣ ҳар зот буд
ذات او چون معطی هر ذات بود
Воҷиб омад даъват ҳар ду ҷаҳонаш
واجب آمد دعوت هر دو جهانش
Даъвати зарроти пайдо ва наонаш
دعوت ذرات پیدا و نهانش
Ҷузву кул чун уммат ӯ омаданд
جزو و کل چون امت او آمدند
Хӯшаи чини ҳиммат ӯ омаданд
خوشه چین همت او آمدند
Рўзҳшр аз баҳри муштӣ бе амал
روزحشر از بهر مشتی بی عمل
Умматӣ ӯ гуяду баси зин қабл
امتی او گوید و بس زین قبل
Ҳақ барои ҷони он шамъи ҳудо
حق برای جان آن شمع هدی
намефиристад уммат ӯро Фдӣ
میفرستد امت او را فدی
Дар ҳамаи корӣ чу ӯ буд Авестоад
در همه کاری چو او بود اوستاد
Кор ӯст онро ки ин кори аўФтод
کار اوست آنرا که این کار اوفتاد
Грч ӯ ҳаргиз ба чизе нанагирист
گرچ او هرگز به چیزی ننگریست
Баҳр ҳар чизяш мебояд гирист
بهر هر چیزیش میباید گریست
Дар паноҳ ӯст мавҷӯдӣ ки ҳаст
در پناه اوست موجودی که هست
Ваз ризоӣ ӯст мақсӯдӣ ки ҳаст
وز رضای اوست مقصودی که هست
Пиръолм ӯст дар ҳар руста Эй
پیرعالم اوست در هر رستهای
Ҳарч азу бигузашт ходими даста Эй
هرچ ازو بگذشت خادم دستهای
Онч аз хосият ӯ буду бас
آنچ از خاصیت او بود و بس
Он куҷо дар хоб бинад ҳеҷ кас
آن کجا در خواب بیند هیچ کس
Хешро кул диду кулро хеш дид
خویش را کل دید و کل را خویش دید
Ҳам чунонк аз пас бидид аз пеш дид
هم چنانک از پس بدید از پیش دید
Хатм карда ҳақи набувватро бирав
ختم کرده حق نبوت را برو
Мӯъҷизу халқу футувватро бирав
معجز و خلق و فتوت را برو
Даъваташ фармуд баҳри хосу ом
دعوتش فرمود بهر خاص و عام
Неъмати худро бирав карда тамом
نعمت خود را برو کرده تمام
Кофаронро дода муҳлат дар уқоб
کافران را داده مهلت در عقاب
Нои фиристода ба аҳд ӯ азоб
نا فرستاده به عهد او عذاب
Карда дар шаби сӯии миъроҷаши равон
کرده در شب سوی معراجش روان
Сари кул бо ӯ ниҳода дар ниҳон
سر کل با او نهاده در نهان
Бӯда аз ъзу шарафи зўолқлтин
بوده از عز و شرف ذوالقلتین
Зилл безиллӣ ӯ дар хоФқин
ظل بی ظلی او در خافقین
Ҳам зи ҳақи беҳтар китобӣ ёфта
هم ز حق بهتر کتابی یافته
Ҳам кули кул беҳисобӣ ёфта
هم کل کل بی حسابی یافته
ИМАоти муъминин азўоҷ ӯ
امهات مؤمنین ازواج او
Эҳтироми мурсалин миъроҷ ӯ
احترام مرسلین معراج او
Анбиёи пас рӯ баданд ӯ пешво
انبیا پس رو بدند او پیشوا
Олимони умматаш чун анбиё
عالمان امتش چون انبیا
Ҳақи тъолош аз камоли эҳтиром
حق تعالاش از کمال احترام
Барда дар тӯрят ва дар Инҷили ном
برده در توریت و در انجیل نام
Сангӣ аз ваии қадар ва рифъат ёфта
سنگی از وی قدر و رفعت یافته
Пас ямини аллоҳ халъат ёфта
پس یمین الله خلعت یافته
Қибла гашта хок ӯ аз ҳурматаш
قبله گشته خاک او از حرمتش
Масхи мансӯхи омада дар умматаш
مسخ منسوخ آمده در امتش
Беъсат ӯ сарнигӯнӣ батон
بعثت او سرنگونی بتان
Уммат ӯ беҳтарин аматон
امت او بهترین امتان
Карда чоҳии хушкро дар хушки сол
کرده چاهی خشک را در خشک سال
Қатраи оби даҳонаш пари зулол
قطرهٔ آب دهانش پر زلال
Моҳ аз ангушт ӯ бшикофта
ماه از انگشت او بشکافته
Меҳр дар фурмонаш аз пас тофта
مهر در فرمانش از پس تافته
Бар миёни ду китф ӯ хўршидўор
بر میان دو کتف او خورشیدوار
Дошта меҳри набуввати ошкор
داشته مهر نبوت آشکار
Гашта дар хайри алблод ӯ раҳнамӯн
گشته در خیر البلاد او رهنمون
Ва ҳўи хиролхлқи фии хайри алқрўн
و هو خیرالخلق فی خیر القرون
Каъба зу ташрифи байт аллоҳ ёфт
کعبه زو تشریف بیت الله یافت
Гашти эмини ҳарки дар вай роҳ ёфт
گشت ایمن هرکه در وی راه یافت
Ҷабраил аз даст ӯ шуд хирқаи дор
جبرئیل از دست او شد خرقهدار
Дар либоси дҳиаҳ зон гашти ошкор
در لباس دحیه زان گشت آشکار
Хок дар аҳдаши қавитар чиз ёфт
خاک در عهدش قویتر چیز یافت
Масҷидӣ ёфту таҳурӣ низ ёфт
مسجدی یافت و طهوری نیز یافت
Сари як як зарра чун будаш аён
سر یک یک ذره چون بودش عیان
Уммӣ омад кӯи зи дафтар бар махон
امی آمد کو ز دفتر بر مخوان
Чун зФони ҳақ зФон ӯст пас
چون زفان حق زفان اوست پس
Беҳтарини аҳдӣ замон ӯст пас
بهترین عهدی زمان اوست پس
Рӯзи маҳшар маҳв гардад сар ба сар
روز محشر محو گردد سر به سر
Ҷузи зФон ӯ зФонҳоӣ дигар
جز زفان او زفانهای دگر
То дами охир ки бар май гашти ҳол
تا دم آخر که بر میگشت حال
Шавқ кард аз ҳазрати иззати савол
شوق کرد از حضرت عزت سؤال
Чун дилаш бе худ шудӣ дар баҳри роз
چون دلش بیخود شدی در بحر راز
Ҷӯш ӯ майлӣ бирафтӣ дар намоз
جوش او میلی برفتی در نماز
Чун дил ӯ буд дарёии шигарф
چون دل او بود دریای شگرف
Ҷӯш бисёре занад дарёии жарф
جوش بسیاری زند دریای ژرف
Дар шудан гуфта арҳно ё балол
در شدن گفته ارحنا یا بلال
То бурун оем азин зиқи хаёл
تا برون آیم ازین ضیق خیال
Боз дар боз омадани ошуфта ӯ
باز در باز آمدن آشفته او
Клминӣ ё ҳумайро гуфта ӯ
کلمینی یا حمیرا گفته او
Зон шуд омад чун бияндешади хирад
زان شد آمد چون بیندیشد خرد
наменадонам то баради як ҷони зи сад
میندانم تا برد یک جان ز صد
Ақлро дар хилват ӯ роҳ нест
عقل را در خلوت او راه نیست
Илм низ аз вақт ӯ огоҳ нест
علم نیز از وقت او آگاه نیست
Чун ба хилват ҷашн созад бо халил
چون به خلوت جشن سازد با خلیل
Гар бисӯзад дар нагунҷад Ҷабраил
گر بسوزد در نگنجد جبرئیل
Чун шавад симурғи ҷонаши ошкор
چون شود سیمرغ جانش آشکار
Мӯсо аз даҳшат шавад мўсиҷаҳи вор
موسی از دهشت شود موسیجهوار
Рафт Мӯсо бар бисоти он ҷаноб
رفت موسی بر بساط آن جناب
Халъ наълин омадаш аз ҳақи хитоб
خلع نعلین آمدش از حق خطاب
Чу ба наздик ӯ шуд аз наълин давр
چو به نزدیک او شد از نعلین دور
Гашт дар водии алмуқаддаси ғарқи нур
گشت در وادی المقدس غرق نور
Боз дар миъроҷи шамъи зулҷалол
باز در معراج شمع ذوالجلال
Май шунӯди овози наълин балол
میشنود آواز نعلین بلال
Мӯсои умрон агар чаҳ буд шоҳ
موسی عمران اگر چه بود شاه
Ҳам набӯд онҷоаш бо наълин роҳ
هم نبود آنجاش با نعلین راه
Ин анояти байн ки баҳри ҷоҳ ӯ
این عنایت بین که بهر جاه او
Кард ҳақ бо чокари даргоҳ ӯ
کرد حق با چاکر درگاه او
Чокарашро кард марди кӯии хеш
چاکرش را کرد مرد کوی خویش
Дод бо наълин роҳаши сӯии хеш
داد با نعلین راهش سوی خویش
Мӯсои умрон чу он ртбт бидид
موسی عمران چو آن رتبت بدید
Чокар ӯро чунон қурбат бидид
چاکر او را چنان قربت بدید
Гуфт ё раби зи уммат ӯ кун маро
گفت یا رب ز امت او کن مرا
Дар туфайли ҳиммат ӯ кун маро
در طفیل همت او کن مرا
Гарчи Мӯсои хости ин ҳоҷати мудом
گرچه موسی خواست این حاجت مدام
Лек исо ёфт ин олии мақом
لیک عیسی یافت این عالی مقام
Лоҷарам чун тарки он хилват кунад
لاجرم چون ترک آن خلوت کند
Халқро бар дайн ӯ даъват кунад
خلق را بر دین او دعوت کند
Бо замин ояд зи чорами осмон
با زمین آید ز چارم آسمان
Рӯй бар хокаш наад ҷон бар миён
روی بر خاکش نهد جان بر میان
Ҳиндӯ ӯ шуд Масеҳи номдор
هندو او شد مسیح نامدار
Зон мубашшир ном кардаш кирдигор
زان مبشر نام کردش کردگار
Гар касе гуяд касе май боядӣ
گر کسی گوید کسی میبایدی
Кӯ чу рафтӣ зон ҷаҳон боз оядӣ
کو چو رفتی زان جهان باز آیدی
Баргушодӣ мушкили мо як ба як
برگشادی مشکل ما یک به یک
То нмондӣ дар дили мо ҳеҷ шак
تا نماندی در دل ما هیچ شک
Бози номади каси зи пайдоу ниҳон
باز نامد کس ز پیدا و نهان
Дар ду олами ҷузи Муҳамад зон ҷаҳон
در دو عالم جز محمد زان جهان
Онч ӯ онҷо ббиноиӣ расед
آنچ او آنجا ببینایی رسید
Ҳар набии онҷо ба доноӣ расед
هر نبی آنجا به دانایی رسید
Чун лъмрк тоҷ омад бар сараш
چون لعمرک تاج آمد بر سرش
Кӯҳи ҳоле чун камар шуд бар дараш
کوه حالی چون کمر شد بر درش
ӯст султону туфайл ӯ ҳама
اوست سلطان و طفیل او همه
ӯст доими шоҳу хайл ӯ ҳама
اوست دایم شاه و خیل او همه
Чун ҷаҳон аз мӯӣ ӯ пар машк шуд
چون جهان از موی او پر مشک شد
Баҳрро зон тишнагии лаб хушк шуд
بحر را زان تشنگی لب خشک شد
Кист кӯ на ташна дидор ӯст
کیست کو نه تشنهٔ دیدار اوست
То ба чӯбу санги ғарқ кор ӯст
تا به چوب و سنگ غرق کار اوست
Чун ба минбари буришади он дарёии нур
چون به منبر برشد آن دریای نور
Нола ҳаннона мешуд даври давр
نالهٔ حنانه میشد دور دور
Осмон бе сутуни пар нур шуд
آسمان بیستون پر نور شد
Ва он сутун аз фурқаташ ранҷур шуд
و آن ستون از فرقتش رنجور شد
Васф ӯ дар гуфт чун ояд маро
وصف او در گفت چون آید مرا
Чун арақ аз шарм хӯн ояд маро
چون عرق از شرم خون آید مرا
ӯ фасеҳи олам ва ман лол ӯ
او فصیح عالم و من لال او
Кӣ тавонам дод шарҳи ҳол ӯ
کی توانم داد شرح حال او
Васф ӯ кӣ лоиқи ин нокас аст
وصف او کی لایق این ناکس است
Восиф ӯ холиқи олам бас аст
واصف او خالق عالم بس است
эй ҷаҳон бо ртбти худ хоки ту
ای جهان با رتبت خود خاک تو
Сад ҷаҳони ҷони хоки ҷони поки ту
صد جهان جان خاک جان پاک تو
Анбиё дар васфи ту ҳайрон шуда
انبیا در وصف تو حیران شده
Саршиносон низ саргардон шуда
سرشناسان نیز سرگردان شده
эй туфайли хандаи ту офтоб
ای طفیل خندهٔ تو آفتاب
Гиряи ту кори фармои саҳоб
گریهٔ تو کار فرمای سحاب
Ҳар ду гетии гирди хоки пои тест
هر دو گیتی گرد خاک پای تست
Дар гилӣмии хуфтае , чаҳ ҷои тест
در گلیمی خفتهای، چه جای تست
Сари баровар аз гилӣмат эй Карим
سر برآور از گلیمت ای کریم
Пас фурӯ кун пой бар қадари гилӣм
پس فرو کن پای بر قدر گلیم
Маҳв шуд шаръи ҳама дар шаръи ту
محو شد شرع همه در شرع تو
Асли ҷумла кам ббўд аз фаръи ту
اصل جمله کم ببود از فرع تو
То абади шаръи туу аҳкоми тест
تا ابد شرع تو و احکام تست
Ҳам бар номи илоҳии номи тест
هم بر نام الهی نام تست
Ҳрк буд аз анбиё ва аз русул
هرک بود از انبیا و از رسل
Ҷумла бо дайн ту оянд аз сбл
جمله با دین تو آیند از سبل
Чун наомад пеш , пеш аз ту яке
چون نیامد پیش، پیش از تو یکی
Аз пас ту бояд омад бе шаккӣ
از پس تو باید آمد بیشکی
Ҳам пас ва ҳам пеш аз олами тӯй
هم پس و هم پیش از عالم توی
Собиқу охир ба як ҷои ҳам тӯй
سابق و آخر به یک جا هم توی
На касе дар гирди ту ҳаргиз расад
نه کسی در گرد تو هرگز رسد
На касе ронизи чандин ъз расад
نه کسی رانیز چندین عز رسد
Хоҷагӣ ҳар ду олами тообд
خواجگی هر دو عالم تاابد
Кард вақфи Аҳмади мурсали аҳад
کرد وقف احمد مرسل احد
ё расӯли аллоҳи бас дармонда ам
یا رسول الله بس درماندهام
Бод дар каф , хок бар сар монда ам
باد در کف ، خاک بر سر ماندهام
Бе ксонрои каси туе дар ҳар нафас
بی کسانرا کس تویی در هر نفس
Ман надорам дар ду олами ҷузи ту кас
من ندارم در دو عالم جز تو کس
Як назари сӯии ман ғам хора кун
یک نظر سوی من غمخواره کن
Чораи кори ман бечора кун
چارهٔ کار من بیچاره کن
Гарчи зойеъ кардаам умр аз гуноҳ
گرچه ضایع کردهام عمر از گناه
Тавба кардам узри ман аз ҳақ бихоҳ
توبه کردم عذر من از حق بخواه
Гар зи лотأмн буд тарсии маро
گر ز لاتَأمَن بود ترسی مرا
Ҳаст аз лотиӣсўои дарсии маро
هست از لاتَيْأَسُوا درسی مرا
Рӯз ва шаб бинишаста дар сад мотамам
روز و شب بنشسته در صد ماتمم
То шафоат хоҳ бошӣ як дамам
تا شفاعت خواه باشی یک دمم
Аз даратгар як шафоат дар расад
از درت گر یک شفاعت در رسد
Маъсиятро меҳри тоъат дар расад
معصیت را مهر طاعت در رسد
эй шафоати хоҳи муштии тираи рӯз
ای شفاعت خواه مشتی تیره روز
Лутф кун шамъи шафоати брФрўз
لطف کن شمع شفاعت برفروز
То чу парвонаи миёни ҷамъи ту
تا چو پروانه میان جمع تو
Пурзанони оӣими пеши шамъи ту
پرزنان آئیم پیش شمع تو
Ҳрки шамъ ту бибинад ошкор
هرک شمع تو ببیند آشکار
Ҷон ба табъ дил диҳад парвонаи вор
جان به طبع دل دهد پروانهوار
Дидаи ҷонро лақои ту бас аст
دیدهٔ جان را لقای تو بس است
Ҳар ду оламро ризои ту бас аст
هر دو عالم را رضای تو بس است
Доруии дарди дили ман мҳртст
داروی درد دل من مهرتست
Нури ҷонами офтоби чҳртст
نور جانم آفتاب چهرتست
Бар дарат ҷон бар миён дорам камар
بر درت جان بر میان دارم کمر
Гавҳари теғи зФони ман нигар
گوهر تیغ زفان من نگر
Ҳар гуҳари кон аз зФон афшонда ам
هر گهر کان از زفان افشاندهام
Дар раҳат аз қаъри ҷон афшонда ам
در رهت از قعر جان افشاندهام
Зон шудам аз баҳри ҷони гўҳрФшон
زان شدم از بحر جان گوهرفشان
Каз ту баҳри ҷон ман дорад нишон
کز تو بحر جان من دارد نشان
То нишоне ёфт ҷони ман зи ту
تا نشانی یافت جان من ز تو
Бенишоне шуд нишони ман зи ту
بینشانی شد نشان من ز تو
Ҳоҷатам онаст эй олии гуҳар
حاجتم آنست ای عالی گهر
Каз сар фазлӣ кунӣ дар ман назар
کز سر فضلی کنی در من نظر
Зон назар дар бенишоне дорем
زان نظر در بینشانی داریم
Бенишоне ҷовдонӣ дорем
بینشانی جاودانی داریم
Зини ҳамаи пиндору ширку тараот
زین همه پندار و شرک و ترهات
Поки гирдонеи маро эй поки зот
پاک گردانی مرا ای پاک ذات
Аз гунаҳ рӯем нигарадоне сиёҳ
از گنه رویم نگردانی سیاه
Ҳақи ҳам номии ман дории нигоҳ
حق هم نامی من داری نگاه
Тифли роҳи ту манам ғарқа шуда
طفل راه تو منم غرقه شده
Гирди ман оби сияҳи ҳалқа шуда
گرد من آب سیه حلقه شده