Карда буд он мард бисёре гуноҳ

کرده بود آن مرد بسیاری گناه

Тавба кард аз шарм , бозомад ба роҳ

توبه کرد از شرم، بازآمد به راه

Бори дигари нафас чун қӯт гирифт

بار دیگر نفس چون قوت گرفت

Тавба бишикасту пай шаҳват гирифт

توبه بشکست و پی شهوت گرفت

Муддатии дигари зи роҳи афтода буд

مدتی دیگر ز راه افتاده بود

Дар ҳама навъе гуноҳи афтода буд

در همه نوعی گناه افتاده بود

Баъд аз он дардӣ даромад дар дилаш

بعد از آن دردی درآمد در دلش

Вази хиҷолат кор шуд баси мушкилаш

وز خجالت کار شد بس مشکلش

Чун ба ҷуз беҳосилӣ баҳра надошт

چون به جز بی حاصلی بهره نداشت

Хост то тавба кунад Зуҳра надошт

خواست تا توبه کند زهره نداشت

Рӯзу шаб чун қалияи вай бар тоба Эй

روز و شب چون قلیه وی بر تابه‌ای

Дили пар оташ дошт дар хуноба Эй

دل پر آتش داشت در خونابه‌ای

Гар ғуборӣ дар раҳаши пайваст буд

گر غباری در رهش پیوست بود

зи оби чашм ӯ ҳама бинишаст буд

ز آب چشم او همه بنشست بود

Дар саҳаргаҳи ҳотифяш овоз дод

در سحرگه هاتفیش آواز داد

Созгораш кард , кораш соз дод

سازگارش کرد، کارش ساز داد

Гуфт мегуяд худованди ҷаҳон

گفت می‌گوید خداوند جهان

Чун дар аввал тавба кардӣ эй фалон

چون در اول توبه کردی ای فلان

Афв кардам , тавбаи бпзирФтмт

عفو کردم، توبه بپذیرفتمت

наметавонистам вале нгрФтмт

می‌توانستم ولی نگرفتمت

Бори дигар чун шикастии тавбаи пок

بار دیگر چون شکستی توبه پاک

Додмти мҳл ва нагаштам хашми нок

دادمت مهل و نگشتم خشم‌ناک

Вар чунонаст ин замон эй бе хабар

ور چنانست این زمان ای بی‌خبر

Орзӯии ту ки бозоиӣ дигар

آرزوی تو که بازآیی دگر

Бозои охир ки дар бигушода ем

بازآی آخر که در بگشاده‌ایم

Ту ғаромат карда боз истода ем

تو غرامت کرده باز ایستاده‌ایم