Буд дар кунҷии яке девонаи хор

بود در کنجی یکی دیوانه خوار

Пеш ӯ шуд он азизи номдор

پیش او شد آن عزیز نامدار

Гуфт май байнами турои аҳлитӣ

گفت می‌بینم ترا اهلیتی

Ҳаст дар аҳлитти ҷамъиятӣ

هست در اهلیتت جمعیتی

Гуфт кӣ ҷамъиятӣ ёбам зи кас

گفت کی جمعیتی یابم ز کس

Чун халосам нест аз кейку магас

چون خلاصم نیست از کیک و مگس

Ҷумлаи рӯзам магас дорад азоб

جملهٔ روزم مگس دارد عذاب

Ҷумла шаб на?идм аз кейки хоб

جملهٔ شب نایدم از کیک خواب

Ним сорхкӣ чу дар намруд шуд

نیم سارخکی چو در نمرود شد

Мағзи он саргаштаи дили пар дӯд шуд

مغز آن سرگشته دل پر دود شد

Ман магари намруди вақтам каз ҳабиб

من مگر نمرود وقتم کز حبیب

Кейку сорхк ва магас дорам насиб

کیک و سارخک و مگس دارم نصیب

Дайгарӣ гуфташ гунаҳ дорам басӣ

دیگری گفتش گنه دارم بسی

Бо гунаҳ чун раҳи баради онҷо касе

با گنه چون ره برد آنجا کسی

Чун магас олӯда бошад бе хилоф

چون مگس آلوده باشد بی‌خلاف

Кӣ расад симурғро дар кӯҳи қоф

کی رسد سیمرغ را در کوه قاف

Чун зи раҳ сар тофт марди пари гуноҳ

چون ز ره سر تافت مرد پر گناه

Кӣ тавонад ёфт қурби подшоҳ

کی تواند یافت قرب پادشاه

Гуфт эй ғофил машав навмеди азу

گفت ای غافل مشو نومید ازو

Лутф май хоҳу карами ҷовиди азу

لطف می‌خواه و کرم جاوید ازو

Гар ба осонӣ наяндозӣ сипар

گر به آسانی نیندازی سپر

Кор душворат шавад эй бе хабар

کار دشوارت شود ای بی‌خبر

Гар набӯдӣ марди тоибро қабул

گر نبودی مرد تایب را قبول

Кӣ бадӣ ҳар шаб барои ӯ нузул

کی بدی هر شب برای او نزول

Гар гунаҳ кардӣ , дар тавбаи сети боз

گر گنه کردی، در توبه‌ست باز

Тавба кун кин дар нахоҳад шуд фароз

توبه کن کین در نخواهد شد فراز

Гар ба сидқи оеи дарин раҳи ту дамӣ

گر به صدق آیی درین ره تو دمی

Сад футуҳат пеш бозояд ҳаме

صد فتوحت پیش بازآید همی