Буд мастии сахти лоиъқл , хароб

بود مستی سخت لایعقل، خراب

Оби кораши бардаи куллӣ кори об

آب کارش برده کلی کار آب

Дарди всоФ аз бас ки дар ҳам хӯрда буд

درد و صاف از بس که در هم خورده بود

Аз харобии поу сар гум карда буд

از خرابی پا و سر گم کرده بود

Ҳӯшёриро гирифт аз ваии малол

هوشیاری را گرفت از وی ملال

Пас нишонди он мастро андари ҷувол

پس نشاند آن مست را اندر جوال

Барграфташ то барад бо ҷои хеш

برگرفتش تا برد با جای خویش

Омадаш мастӣ дигар дар роҳи пеш

آمدش مستی دگر در راه پیش

Масти дигар ҳар замон бо ҳар касе

مست دیگر هر زمان با هر کسی

намешуд ва мекард бади мастии басӣ

می‌شد و می کرد بد مستی بسی

Масти аввал , онк буд андари ҷувол

مست اول، آنک بود اندر جوال

Чун бидид он мастро баси тираи ҳол

چون بدید آن مست را بس تیره حال

Гуфт эй мудаббири ду кам боист хӯрд

گفت ای مدبر دو کم بایست خورد

То чу ман мерафтӣу озоду фард

تا چو من می‌رفتی و آزاد و فرد

Он ӯ медид , он хеш на

آن او می‌دید، آن خویش نه

Ҳаст ҳоли мо ҳамаи зин беш на

هست حال ما همه زین بیش نه

Айби байни зоне ки ту ошиқ на

عیب بین زانی که تو عاشق نه ای

Лоҷарами ин шеваро лоиқ на

لاجرم این شیوه را لایق نه ای

Гар зи ишқи андак асар ме диде

گر ز عشق اندک اثر می‌دیدیی

Айбҳо ҷумла ҳунар ме диде

عیبها جمله هنر می‌دیدیی