Аз набӣ дар хости мардии пари ниёз
از نبی در خواست مردی پر نیاز
То гузорад бар мусаллоеи намоз
تا گزارد بر مصلایی نماز
Хоҷаи дастурии надод ӯро дар он
خواجه دستوری نداد او را در آن
Гуфт рег ва хок гармаст ин замон
گفت ریگ و خاک گرمست این زمان
Рӯй на бар хоки гарму хоки кӯй
روی نه بر خاک گرم و خاک کوی
Зонк ҳар маҷрӯҳро доғаст рӯй
زانک هر مجروح را داغست روی
Чун ту май бинии ҷароҳати рӯҳ ро
چون تو میبینی جراحت روح را
Доғи некӯтар буд маҷрӯҳ ро
داغ نیکوتر بود مجروح را
То наёрӣ доғи дили ин ҷойгоҳ
تا نیاری داغ دل این جایگاه
Кӣ тавон кардани басӯии ту нигоҳ
کی توان کردن بسوی تو نگاه
Доғи диловар ки дар майдони дард
داغ دل آور که در میدان درد
Аҳли дил аз доғ бишносанд мард
اهل دل از داغ بشناسند مرد
Дайгарӣ гуфташ ки эй дорои роҳ
دیگری گفتش کهای دارای راه
Дида мо шуд дарин водии сиёҳ
دیدهٔ ما شد درین وادی سیاه
Пари сиёсат май намояди ин тариқ
پر سیاست مینماید این طریق
Чанд фарсангаст ин роҳ эй рафиқ
چند فرسنگ است این راه ای رفیق
Гуфт моро ҳафт водӣ дар раҳ аст
گفت ما را هفت وادی در ره است
Чун гузаштии ҳафт водӣ , дарга аст
چون گذشتی هفت وادی، درگه است
Во наомад дар ҷаҳони зини роҳи кас
وا نیامد در جهان زین راه کس
Нест аз фарсанги он огоҳи кас
نیست از فرسنگ آن آگاه کس
Чун наомад бозкси зини роҳи давр
چون نیامد بازکس زین راه دور
Чун диҳандат огаҳӣ эй нои сабур
چون دهندت آگهی ای نا صبور
Чун шуданд онҷоигаҳи гуми сар ба сар
چون شدند آنجایگه گم سر به سر
Кӣ хабар бозат диҳад аз бе хабар
کی خبر بازت دهد از بیخبر
Ҳаст водии талаби оғози кор
هست وادی طلب آغاز کار
Водӣ ишқаст аз он пас , бе канор
وادی عشق است از آن پس، بیکنار
Пас сим водӣаст он маърифат
پس سیم وادیست آن معرفت
Пас чаҳоруми водии астғнии сифат
پس چهارم وادی استغنی صفت
Ҳаст панҷуми водии тавҳиди пок
هست پنجم وادی توحید پاک
Пас шашуми водии ҳайрати саъби нок
پس ششم وادی حیرت صعب ناک
Ҳафтумин водӣ фақрасту фано
هفتمین وادی فقرست و فنا
Баъди азин рӯй равиш набӯд туро
بعد ازین روی روش نبود ترا
Дркшши уфтӣ , равиш гум гардадат
درکشش افتی، روش گم گرددت
Гар буд як қатра қулзум гардадат
گر بود یک قطره قلزم گرددت