Съўаҳ омад дили заъиф ва тан назор

صعوه آمد، دل ضعیف و تن نزار

Пой то сари ҳамчуи оташ бе қарор

پای تا سر همچو آتش بی‌قرار

Гуфт ман ҳайрону фартути омадам

گفت: من حیران و فرتوت آمدم

Бедил ва беқӯту қӯти омадам

بی‌دل و بی‌قوت و قوت آمدم

Ҳамчуи Мӯсои бозу ва зӯрем нест

همچو موسی بازو و زوریم نیست

Вази заъифӣ қӯт мӯрем нест

وز ضعیفی، قوَت موریم نیست

Ман на пар дорам на по на ҳеҷ низ

من نه پر دارم، نه پا، نه هیچ نیز

Кӣ расм дар гирди симурғи азиз

کی رسم در گَردِ سیمرغ عزیز؟

Пеш ӯ ин мурғи оҷиз кӣ расад

پیش او این مرغ عاجز کی رسد؟

Съўаҳ дар симурғи ҳаргиз кӣ расад

صعوه در سیمرغ هرگز کی رسد؟

Дар ҷаҳон ӯро талаб корон басӣаст

در جهان او را طلب‌کاران بسی‌ست

Васл ӯ кӣ лоиқ чун ман касеаст

وصل او کی لایق چون من کسی‌ست؟

Дар висол ӯ чу натавонам расед

در وصال او چو نتوانم رسید

Бар маҳолӣ роҳ натавонам бурид

بر محالی راه نتوانم برید

Гар нуҳуми рӯе ба сӯии даргааш

گر نهم رویی به سوی درگهش

ё бимирам ё бисӯзам дар раҳаш

یا بمیرم یا بسوزم در رهش

Чун ним ман мард ӯ , ин ҷойгоҳ

چون نیَم من مرد او، این جایگاه

Юсуфи худ боз меҷӯям зи чоҳ

یوسف خود باز می‌جویم ز چاه

Юсуфӣ гум кардаам дар чоҳсор

یوسفی گم کرده‌ام در چاهسار

Бозёбам охираш дар рӯзгор

بازیابم آخرش در روزگار

Гар биёбам Юсуфи худро зи чоҳ

گر بیابم یوسف خود را ز چاه

Бар пурм бо ӯ ман аз моҳӣ ба моҳ

بر پرم با او من از ماهی به ماه

Ҳудҳудаш гуфт эй зи шнгӣу хушӣ

هدهدش گفت: ای ز شنگی و خوشی

Карда дар афтодагии сад саркашӣ

کرده در افتادگی صد سرکشی!

Ҷумлаи солусии ту ман ин кӣ хуррам

جمله سالوسی تو، من این کی خَرم؟

Нест ин солусии ту дархурам

نیست این سالوسیِ تو درخورم

Пой дар раҳ на , мазан дам , лаб бидӯз

پای در ره نه، مزن دم، لب بدوز

Гар бисӯзанд ин ҳамаи ту ҳам бисӯз

گر بسوزند این همه تو هم بسوز

Гар ту ёқӯбӣ ба маънии фии алмисл

گر تو یعقوبی به معنی فی‌المثل

Юсуфат ндиҳанд камтар кун ҳиял

یوسفت ندهند کمتر کن حیل

намефурӯзад оташи ғайрати мудом

می‌فروزد آتشِ غیرت مدام

Ишқ Юсуф ҳаст бар олами ҳаром

عشق یوسف هست بر عالم حرام