эй гирифтори таассуби монда

ای گرفتار تعصب مانده

Доимо дар буғз ва дар ҳуби монда

دایما در بغض و در حب مانده

Гар ту лоф аз ақл ва аз лаб май занӣ

گر تو لاف از عقل و از لب می‌زنی

Пас чаро дам дар таассуб май занӣ

پس چرا دم در تعصب می‌زنی

Дар хилофат майл нест эй бе хабар

در خلافت میل نیست ای بی‌خبر

Майл кӣ ояд зи бўбкру умр

میل کی آید ز بوبکر و عمر

Майл агар будӣ дар он ду муқтадо

میل اگر بودی در آن دو مقتدا

Ҳар ду кардандӣ писарро пешво

هر دو کردندی پسر را پیشوا

Ҳар ду гар буданд ҳақ аз ҳақи варон

هر دو گر بودند حق از حق وران

Манъ воҷиб омадӣ бар дигарон

منع واجب آمدی بر دیگران

Манърогар нопадедор омаданд

منع را گر ناپدیدار آمدند

Тарки воҷибро раводор омаданд

ترک واجب را روادار آمدند

Гар намеомад касе дар манъи ёр

گر نمی‌آمد کسی در منع یار

Ҷумла роткзиб кун ё ихтиёр

جمله راتکذیب کن یا اختیار

Гар кунӣ такзиби асҳоби расӯл

گر کنی تکذیب اصحاب رسول

Қавли пайғомбари нкрдстии қабул

قول پیغامبر نکردستی قبول

Гуфт ҳар ёрем наҷмӣ равшан аст

گفت هر یاریم نجمی روشن است

Беҳтарини қарнҳо қарн манаст

بهترین قرنها قرن منست

Беҳтарини халқи ёрон ман анд

بهترین خلق یاران من‌اند

Офарин бо дӯсти дорон ман анд

آفرین با دوست داران من‌اند

Беҳтарин чун назд ту бошад бтар

بهترین چون نزد تو باشد بتر

Кӣ тавон гуфтани турои соҳиби назар

کی توان گفتن ترا صاحب نظر

Кӣ равои дорӣ ки асҳоби расӯл

کی روا داری که اصحاب رسول

Марди ноҳақро кунанд аз ҷони қабул

مرد ناحق را کنند از جان قبول

ё ншонндш ба ҷои мстФо

یا نشانندش به جای مصطفا

Бар саҳоба нест ин ботили раво

بر صحابه نیست این باطل روا

Ихтиёри ҷумлаи шан гар нест рост

اختیار جمله شان گر نیست راست

Ихтиёри ҷамъи қуръон пас хатост

اختیار جمع قرآن پس خطاست

Бал ки ҳарчи асҳоб пайғомбар кунанд

بل که هرچ اصحاب پیغامبر کنند

Ҳақ кунанду лоиқи ҳақ вар кунанд

حق کنند و لایق حق ور کنند

То кунӣ маъзули як танро зи кор

تا کنی معزول یک تن را ز کار

намекунӣ такзиби сӣ ва се ҳазор

می‌کنی تکذیب سی و سه هزار

Онки кор ӯ ҷуз ба ҳақи як дам накард

آنک کار او جز به حق یک دم نکرد

То ба зонуи банди уштур , кам накард

تا به زانو بند اشتر، کم نکرد

ӯ чу чандинӣ дар овезад ба кор

او چو چندینی در آویزد به کار

Ҳақи зи ҳақи вар кӣ баради ин занни мадор

حق ز حق‌ور کی برد این ظن مدار

Майл дар садиқ агар ҷоизи бадӣ

میل در صدیق اگر جایز بدی

Дар ақилўнии куҷои ҳаргизи бадӣ

در اقیلونی کجا هرگز بدی

Дар умргар майл будӣ зарра Эй

در عمر گر میل بودی ذره‌ای

Кӣ писар , киштӣ ба захми дарра Эй

کی پسر، کشتی به زخم دره‌ای

Доимои садиқи марди роҳ буд

دایما صدیق مرد راه بود

Фориғ аз кули лозими даргоҳ буд

فارغ از کل لازم درگاه بود

Мол ва духтар кард бар сари ҷони нисор

مال و دختر کرد بر سر جان نثار

Зулм накунад ин чунин кас , шарми дор

ظلم نکند این چنین کس، شرم دار

Пок аз қишри ривоят буд ӯ

پاک از قشر روایت بود او

Зонк дар мӯъҷизи дироят буд ӯ

زانک در معجز درایت بود او

Онк бар минбар адаб дорад нигоҳ

آنک بر منبر ادب دارد نگاه

Хоҷаро нанишинад ӯ бар ҷойгоҳ

خواجه را ننشیند او بر جایگاه

Чун бибинад ин ҳама аз пеш ва пас

چون ببیند این همه از پیش و پس

Ноҳақ ӯро кӣ тавонад гуфт кас

ناحق او را کی تواند گفت کس

Бози форуқӣ ки адлаш буд кор

باز فاروقی که عدلش بود کار

Гоҳ мезад хишт ва гуҳ мекунад хор

گاه می‌زد خشت و گه می‌کند خار

Бо дар манеҳ шаҳрро бархестӣ

با در منه شهر را برخاستی

намешудӣ дар шаҳри вара май хостӣ

می‌شدی در شهر وره می‌خواستی

Буд ҳар рӯзии дарин ҳабси ҳавас

بود هر روزی درین حبس هوس

Ҳафт луқмаи нони таом ӯу бас

هفت لقمه نان طعام او و بس

Сирка будӣ бо намак бар хон ӯ

سرکه بودی با نمک بر خوان او

На зи байти алмол будӣ нон ӯ

نه ز بیت‌المال بودی نان او

Рег будӣ гар бихуфтӣ бистараш

ریگ بودی گر بخفتی بسترش

Дарра будӣ болшии зери сараш

دره بودی بالشی زیر سرش

Барграфтӣ ҳамчуи саққои машки об

برگرفتی همچو سقا مشک آب

Беваи занро оби барадии вақти хоб

بیوه‌زن را آب بردی وقت خواب

Шаб бирафтӣ дили зи худ бардоштӣ

شب برفتی دل ز خود برداشتی

Ҷумлаи шаби пос лашгар доштӣ

جملهٔ شب پاس لشگر داشتی

Бо ҳзиФаҳ гуфт эй соҳиби назар

با حذیفه گفت ای صاحب نظر

Ҳеҷ май бинии нифоқӣ дар умр

هیچ می‌بینی نفاقی در عمر

Кӯ касе кӯи айби ман дар рӯй ман

کو کسی کو عیب من در روی من

Майл накунад тӯҳфаи оради сӯии ман

میل نکند تحفه آرد سوی من

Гар хилофат бар хато медошт ӯ

گر خلافت بر خطا می‌داشت او

Ҳафдаҳи ман далқӣ чаро бардошт ӯ

هفده من دلقی چرا برداشت او

Чун на ҷома даст додаш на гилӣм

چون نه جامه دست دادش نه گلیم

Бар мураққаъ дӯхт даҳ пораи адим

بر مرقع دوخت ده پاره ادیم

Онки зини сони шоҳӣ хеле кунад

آنک زین سان شاهی خیلی کند

Нест мумкини кӯ ба кас майлӣ кунад

نیست ممکن کو به کس میلی کند

Онк гоҳе хишт ва гоҳе гул кашид

آنک گاهی خشت و گاهی گل کشید

Ин ҳамаи сахтӣ на бар ботил кашид

این همه سختی نه بر باطل کشید

Гар хилофат аз ҳаво ме ронадӣ

گر خلافت از هوا می‌راندی

Хешро дар салтанати бншондӣ

خویش را در سلطنت بنشاندی

Шаҳри ҳоءи мункир аз ҳисом ӯ

شهر هاء منکر از حسام او

Шуд тиҳӣ аз куфр дар айём ӯ

شد تهی از کفر در ایام او

Гар таассуб мекунӣ аз баҳри ин

گر تعصب می‌کنی از بهر این

Нест инсофати бимир аз қаҳри ин

نیست انصافت بمیر از قهر این

ӯ намурда аз заҳр ва ту аз қаҳр ӯ

او نمرد از زهر و تو از قهر او

Чанд мерай гар нахурдӣ заҳр ӯ

چند میری گر نخوردی زهر او

Май нигар эй ҷоҳили ноҳақи шинос

می‌نگر ای جاهل ناحق شناس

Аз хилофати хоҷагии худ қиёс

از خلافت خواجگی خود قیاس

Бар тугар ин хоҷагӣ ояд ба сар

بر تو گر این خواجگی آید به سر

Зини ғамати сад оташ уфтад дар ҷигар

زین غمت صد آتش افتد در جگر

Гар касе зи эшон хилофати бстдӣ

گر کسی ز ایشان خلافت بستدی

ӯҳдаи сад гӯнаи офати бстдӣ

عهدهٔ صد گونه آفت بستدی

Нест осон то ки ҷон дар тан буд

نیست آسان تا که جان در تن بود

ӯҳдаи халқӣ ки дар гардан буд

عهدهٔ خلقی که در گردن بود