Офарини ҷони офарини пок ро
آفرین جانآفرین پاک را
Онкӣ ҷон бахшеду имони хок ро
آن که جان بخشید و ایمان خاک را
Аршро бар оби бунёд ӯ ниҳод
عرش را بر آب بنیاد او نهاد
Хокёнро умр бар бод ӯ ниҳод
خاکیان را عمر بر باد او نهاد
Осмонро дар зибардастии бдошт
آسمان را در زبردستی بداشت
Хокро дар ғояти пастии бдошт
خاک را در غایت پستی بداشت
Он якеро ҷунбиш модом дод
آن یکی را جنبش مادام داد
Ваон дигарро доимо ором дод
وان دگر را دایما آرام داد
Осмон чун хайма барпоӣ кард
آسمان چون خیمهای برپای کرد
Бесутун карду заминаш ҷой кард
بیستون کرد و زمینش جای کرد
Кард дар шаш рӯзи ҳафт анҷуми падед
کرد در شش روز، هفت انجم پدید
Вази ду ҳарф оварад на торами падед
وز دو حرف آورد نُه طارم پدید
Муҳраи анҷуми зи заррини ҳуққаи сохт
مهرهٔ انجم ز زرین حقه ساخت
Бо фалак дар ҳуққа ҳар шаби муҳраи бохт
با فلک در حقه هر شب مهره باخت
Доми танро мухталиф аҳвол кард
دام تن را مختلف احوال کرد
Мурғи ҷонро хок дар дунбол кард
مرغ جان را خاک در دنبال کرد
Баҳрро бгзошт дар таслими хеш
بحر را بگذاشت در تسلیم خویش
Кӯҳро афсурда кард аз бими хеш
کوه را افسرده کرد از بیم خویش
Баҳрро аз тишнагии лаб хушк кард
بحر را از تشنگی لب خشک کرد
Сангро ёқӯту хӯнро машк кард
سنگ را یاقوت و خون را مشک کرد
Рӯҳро дар сӯрати поки аўнмўд
روح را در صورت پاک او نمود
Ин ҳамаи кор аз кафии хок ӯ намӯд
این همه کار از کفی خاک او نمود
Ақли саркашро ба шаръ афканда кард
عقل سرکش را به شرع افکنده کرد
Тан ба ҷону ҷон ба имон зинда кард
تن به جان و جان به ایمان زنده کرد
Кӯҳро ҳам теғ дод ва ҳам камар
کوه را هم تیغ داد و هم کمر
То ба сарҳангӣ ӯ афрохт сар
تا به سرهنگیِّ او افراخت سر
Гоҳи гул дар рӯй оташ даста кард
گاه گل در روی آتش دسته کرد
Гоҳи пул бар рӯй дарё баста кард
گاه پل بر روی دریا بسته کرد
Ним пашша бар сар душман гумошт
نیم پشه بر سر دشمن گماشت
Бар сар ӯ чори сад солаши бдошт
بر سر او چارصد سالش بداشت
Анкабутиро ба ҳикмат дом дод
عنکبوتی را به حکمت دام داد
Садри оламро дарав ором дод
صدر عالم را درو آرام داد
Басти мӯриро камар чун мӯии сар
بست موری را کمر چون موی سر
Кард ӯро бо сулаймон дар камар
کرد او را با سلیمان در کمر
Халъати авлод аббосаш бидод
خلعت اولاد عباسش بداد
Тоءу син безаҳмат тосаш бидод
طاء و سین بیزحمت طاسش بداد
Пишўоёнӣ ки раҳ байн омаданд
پیشوایانی که رهبین آمدند
Гоҳ ва бегоҳ аз пай ин омаданд
گاه و بیگاه از پی این آمدند
Ҷони худро айн ҳайрат ёфтанд
جان خود را عین حیرت یافتند
Ҳам раҳи ҷони аҷз ва ҳасрат ёфтанд
هم ره جان عجز و حسرت یافتند
Дрнгри аввал ки бо одам чаҳ кард
در نگر اول که با آدم چه کرد
Умрҳо бар вай дар он мотам чаҳ кард
عمرها بر وی در آن ماتم چه کرد
Бозбнгри Нӯҳро ғарқоби кор
باز بنگر نوح را غرقاب کار
То чаҳ барад аз кофарони солии ҳазор
تا چه برد از کافران سالی هزار
Бози иброҳӣмро байни дил шуда
باز ابراهیم را بین دل شده
Манҷаниқу оташаши манзил шуда
منجنیق و آتشش منزل شده
Бози асмъилро байни сӯгвор
باز اسمعیل را بین سوگوار
Кбш ӯ қурбон шуда дар кӯии ёр
کبش او قربان شده در کوی یار
Боз дар ёқӯби саргардони нигар
باز در یعقوب سرگردان نگر
Чашм карда дар сари кори писар
چشم کرده در سر کار پسر
Бози Юсуфро нигар дар доварӣ
باز یوسف را نگر در داوری
Бандагӣу чоҳу зиндон бар сиррӣ
بندگی و چاه و زندان بر سری
Бози Айюби стмкшро нигар
باز ایوب ستمکش را نگر
Монда дар Кирмону гиреҳгони пеш дар
مانده در کرمان و گرگان پیش در
Бози Юнусро нигар гум гашта роҳ
باز یونس را نگر گم گشته راه
Омада аз ма ба моҳӣ чанд гоҳ
آمده از مه به ماهی چند گاه
Бози Мӯсоро нигари зи оғози аҳд
باز موسی را نگر ز آغاز عهد
Дояи фиръавн ва шудаи тобути маҳд
دایه فرعون و شده تابوت مهد
Бози Довӯди зирагарро нигар
باز داود زرهگر را نگر
Мум карда оҳан аз туфи ҷигар
موم کرده آهن از تفِّ جگر
Боз бингар каз сулаймони хдиў
باز بنگر کز سلیمان خدیو
Малики вай бар бод чун бигирифт дев
ملک وی بر باد چون بگرفت دیو
Бози онро байн ки дили пар ҷӯш шуд
باز آن را بین که دل پرجوش شد
Арра бар сари дам назд хомӯш шуд
ارّه بر سر دم نزد خاموش شد
Бози яҳёро нигар дар пеши ҷамъ
باز یحیی را نگر در پیش جمع
Зори сари бурӣда дар таштӣ чу шамъ
زار سر ببریده در طشتی چو شمع
Бози исоро нигар каз пои дор
باز عیسی را نگر کز پای دار
Шуд ҳазимат аз ҷуҳудон чанд бор
شد هزیمت از جهودان چند بار
Боз бингар то сари пайғомбарон
باز بنگر تا سر پیغمبران
Чаҳ ҷафо ва ранҷ дид аз кофарон
چه جفا و رنج دید از کافران
Ту чунон доне ки ин осон буд
تو چنان دانی که این آسان بود
Балки камтари чизи тарки ҷон буд
بلکه کمتر چیز تَرک جان بود
Чанд гӯям чун дигар гуфтам намонад
چند گویم چون دگر گفتم نماند
Гар гулӣ каз шох мерафтам намонад
گر گلی کز شاخ میرُفتم نماند
Кушта ҳайрат шудам якборагӣ
کشتهٔ حیرت شدم یکبارگی
наменадонам чораи ҷуз бе чорагӣ
میندانم چاره جز بیچارگی
эй хирад дар роҳи ту тифлии бшир
ای خرد در راه تو طفلی بشیر
Гум шуда дар ҷусту ҷӯяти ақли пер
گم شده در جست و جویت عقل پیر
Дар чунон зотии ман онгаҳ кӣ расм
در چنان ذاتی من آنگه کی رسم؟
Аз заъми ман дар муназзаҳ кӣ расм
از زَعَم من در منزه کی رسم؟
На ту дар илми ое ва на дар аён
نه تو در علم آیی و نه در عیان
Неи зиёну судӣ аз суду зиён
نی زیان و سودی از سود و زیان
На зи Мӯсои ҳаргизат судӣ расад
نه ز موسی هرگزت سودی رسد
На зи фиръавнати зиён будӣ расад
نه ز فرعونت زیان بودی رسد
эй худоӣ бе ниҳояти ҷуз ту кист
ای خدای بینهایت! جز تو کیست؟
Чун тўӣӣ беҳаду ғояти ҷуз ту чист
چون تویی بیحد و غایت جز تو چیست؟
Ҳеҷ чиз аз бениҳоят бе шаккӣ
هیچ چیز از بینهایت بیشکی
Чун ба сар ноед куҷо монад яке
چون به سر ناید کجا ماند یکی؟
эй ҷаҳонии халқи ҳайрони монда
ای جهانی خلق حیران مانده
Ту бзири пардаи пинҳони монда
تو به زیر پرده پنهان مانده
Парда баргир охиру ҷонами мсўз
پرده برگیر آخر و جانم مسوز
Беш азин дар пардаи пинҳонами мсўз
بیش ازین در پرده پنهانم مسوز
Гум шудам дар баҳри ҳайрати ногаҳон
گم شدم در بحر حیرت ناگهان
Зини ҳамаи саргаштагӣ бозам Раҳон
زین همه سرگشتگی بازم رهان
Дар миёни баҳри гардун монда ам
در میان بحر، گردون ماندهام
Вази даруни пардаи берун монда ам
وز درونِ پرده بیرون ماندهام
Бандаро зини баҳр номаҳрам барор
بنده را زین بحر نامحرم برآر
Ту дроФкндии марои ту ҳам барор
تو درافکندی مرا تو هم برآر
Нафас ман бигирифт сар то пои ман
نفْس من بگرفت سر تا پای من
Гар нагирӣ дасти ман эй вои ман
گر نگیری دست من، ای وای من
Ҷонам олудаст аз беҳудагӣ
جانم آلودست از بیهودگی
Ман надорам тоқати олӯдагӣ
من ندارم طاقت آلودگی
ё азин олӯдагӣ покам бикун
یا ازین آلودگی پاکم بکن
ё на дар хӯнами каш ва хокам бикун
یا نه در خونم کش و خاکم بکن
Халқ тарсанд аз ту ман тарсами зи худ
خلق ترسند از تو من ترسم ز خود
Каз ту некӯ дидаам аз хеши бад
کز تو نیکو دیدهام از خویش بد
Мурда Эйам май рӯм бар рӯй хок
مردهایام میروم بر روی خاک
Зиндаи гардони ҷонам эй ҷонбхши пок
زنده گردان جانم ای جانبخش پاک
Муъмину кофар ба хӯн оғишта анд
مؤمن و کافر به خون آغشتهاند
ё ҳамаи саргашта ё баргашта анд
یا همه سرگشته یا برگشتهاند
Гар бихонӣ ин буд саргаштагӣ
گر بخوانی این بود سرگشتگی
Вар бароне ин буд баргаштагӣ
ور برانی این بود برگشتگی
Подшоҳои дил ба хӯн оғишта ам
پادشاها! دل به خون آغشتهام
Пой то сар чун фалак саргашта ам
پای تا سر چون فلک سرگشتهام
Гуфтае ман бо шмооми рӯзу шаб
گفتهای من با شمااَم روز و شب
Як нафас фориғ мабошед аз талаб
یک نفس فارغ مباشید از طلب
Чун чунин бо икдгр ҳамсоя ем
چون چنین با یکدگر همسایهایم
Ту чу хуршедӣ ва мо ҳам соя ем
تو چو خورشیدی و ما هم سایهایم
Чаҳ буд эй мътӣ бе сармоягон
چه بود ای معطی بیسرمایگان
Гар нигаҳи дории ҳақи ҳамсоягон
گر نگه داری حق همسایگان
Бо дилии пари дарду ҷонӣ бо дареғ
با دلی پر درد و جانی با دریغ
зи иштиёқати ашк май боРом чу меғ
ز اشتیاقت اشک میبارم چو میغ
Гар дареғ хеш баргӯем туро
گر دریغ خویش برگویم تو را
Гуми ббошм то ба кӣ ҷӯям туро
گم بباشم تا به کی جویم تو را
Раҳбарами шӯ зон ки гуми роҳи омадам
رهبرم شو زان که گمراه آمدم
Давлатами даҳ гарчи бе гоҳи омадам
دولتم ده گر چه بیگاه آمدم
Ҳарки дар кӯии ту давлат ёр шуд
هر که در کوی تو دولتیار شد
Дар ту гуми гашти вази худ безор шуд
در تو گم گشت و ز خود بیزار شد
Нестам навмед ва ҳастам бе қарор
نیستم نومید و هستم بیقرار
Бўки даргиради яке аз сад ҳазор
بوک درگیرد یکی از صد هزار