Аҳли Лайлӣ низ маҷнӯнро дамӣ
اهل لیلی نیز مجنون را دمی
Дар қабӣлаи раҳи ндодндии ҳаме
در قبیله ره ندادندی همی
Дошт чӯпонӣ дар он саҳро нишаст
داشت چوپانی در آن صحرا نشست
Пӯстии бастади азуи маҷнӯни маст
پوستی بستد ازو مجنون مست
Сарнигӯн шуд , пӯсти андари срФкнд
سرنگون شد، پوست اندر سرفکند
Хештанро кард ҳамчун гӯсфанд
خویشتن را کرد همچون گوسفند
Он шубонро гуфт баҳри кирдигор
آن شبان را گفت بهر کردگار
Дар миёни гўсФндонми гузор
در میان گوسفندانم گذار
Сӯии Лайлии рони рама , ман дар миён
سوی لیلی ران رمه، من در میان
То биёбам буии Лайлии як замон
تا بیابم بوی لیلی یک زمان
То ниҳон аз дӯст , зери пӯсти ман
تا نهان از دوست، زیر پوست من
Баҳраи гирами соъатӣ аз дӯсти ман
بهره گیرم ساعتی از دوست من
Гар турои як дами чунин дрдистӣ
گر ترا یک دم چنین دردیستی
Дар бен ҳар мӯии ту мрдистӣ
در بن هر موی تو مردیستی
эй дариғо дард мардонат набӯд
ای دریغا درد مردانت نبود
Рӯзии мардон майдонат набӯд
روزی مردان میدانت نبود
Оқибати маҷнӯн чу зер пӯст шуд
عاقبت مجنون چو زیر پوست شد
Дар рамаи пинҳон ба кӯй дӯст шуд
در رمه پنهان به کوی دوست شد
Хуш хушӣ бархест аввали ҷӯши азу
خوش خوشی برخاست اول جوش ازو
Пас ба охири гашти зоили ҳуши азу
پس به آخر گشت زایل هوش ازو
Чун даромад ишқу об аз саргузашт
چون درآمد عشق و آب از سرگذشت
Барграфташ он шубони барадаш ба дашт
برگرفتش آن شبان بردش به دشت
Об зад бар рӯй он масти хароб
آب زد بر روی آن مست خراب
То дамӣ бинишаст он оташи зи об
تا دمی بنشست آن آتش ز آب
Баъд аз он , рӯзии магари маҷнӯни маст
بعد از آن، روزی مگر مجنون مست
Кард бо қавмӣ ба саҳрои дрншст
کرد با قومی به صحرا در، نشست
Як тан аз қавмаш ба маҷнӯн гуфт боз
یک تن از قومش به مجنون گفت باز
Сари бараҳнаи мондае эй сарфароз
بس برهنه ماندهای ای سرفراز
Ҷомае кони дӯсттар дорӣу бас
جامهای کان دوستتر داری و بس
Гар бигӯе ман биорам ин нафас
گر بگویی من بیارم این نفس
Гуфт ҳрҷомаҳи сазоӣ дӯст нест
گفت هرجامه سزای دوست نیست
Ҳеҷ ҷомаи беҳтарам аз пӯст нест
هیچ جامه بهترم از پوست نیست
Пӯстӣ хоҳам аз он гӯсфанд
پوستی خواهم از آن گوسفند
Чашми бадро низ май сӯзами сапанд
چشم بد را نیز میسوزم سپند
Атласу аксўн маҷнӯн пӯстаст
اطلس و اکسون مجنون پوستست
Пӯст хоҳад ҳрк Лайлӣ дӯстаст
پوست خواهد هرک لیلی دوستست
Бардаам дар пӯсти буии дӯсти ман
بردهام در پوست بوی دوست من
Кӣ ситонами ҷомае ҷузи пӯсти ман
کی ستانم جامهای جز پوست من
Дили хабар аз пӯст ёфт аз дӯстӣ
دل خبر از پوست یافت از دوستی
Чун надорам мағзи бории пӯстӣ
چون ندارم مغز باری پوستی
Ишқ бояд каз хиради бстондт
عشق باید کز خرد بستاندت
Пас сифоти ту бадали грдондт
پس صفات تو بدل گرداندت
Камтарини чизят дар маҳви сифот
کمترین چیزیت در محو صفات
Бахшиш ҷонасту тарки тараот
بخشش جانست و ترک ترهات
Пои дрнаҳгар сарафрозии чунин
پای درنه گر سرافرازی چنین
Зонк бозӣ нест ҷони бозии чунин
زآن که بازی نیست جانبازی چنین