Дар аҷам афтод халқӣ аз араб

در عجم افتاد خلقی از عرب

Монад аз расми аҷам ӯ дар аҷаб

ماند از رسم عجم او در عجب

Дар назора май гузашти он бе хабар

در نظاره می‌گذشت آن بی‌خبر

Бар қаландар роҳ афтодаш магар

بر قلندر راه افتادش مگر

Дид муштии шнгро , на сар на тан

دید مشتی شنگ را، نه سر نه تن

Ҳар ду олами бохта бе як сухан

هر دو عالم باخته بی یک سخن

Ҷумла кам зани муҳраи дузди пок бар

جمله کم زن مهره دزد پاک بر

Дар палидии ҳаряк аз ҳам пок тар

در پلیدی هریک از هم پاک تر

Ҳар якеро кардае дуздӣ ба даст

هر یکی را کرده‌ای دزدی به دست

Ҳеҷ дардии ночшидаҳи ҷумлаи маст

هیچ دردی ناچشیده جمله مست

Чун бидид он қавмро майлаш фитод

چون بدید آن قوم را میلش فتاد

Ақлу ҷон бар шореъ сайлаш фитод

عقل و جان بر شارع سیلش فتاد

Чун қаландарён чунонаш ёфтанд

چون قلندریان چنانش یافتند

Оби бардаи ақл ва ҷонаш ёфтанд

آب برده عقل و جانش یافتند

Ҷумла гуфтандаш дро эй ҳеҷ кас

جمله گفتندش درآ ای هیچ کس

ӯ дарун шуд беш ва кам ин буд бас

او درون شد بیش و کم این بود بس

Кард риндии маст аз як дардяш

کرد رندی مست از یک دردیش

Маҳв шуд аз хеш ва гум шуд мардяш

محو شد از خویش و گم شد مردیش

Молу малику симу зар будаш басӣ

مال و ملک و سیم و زر بودش بسی

Баради азу дар як ндби ҳоле касе

برد ازو در یک ندب حالی کسی

Риндӣ омад дардӣ афзӯнаш дод

رندی آمد دردی افزونش داد

Вази қаландари ъўри сар берунаш дод

وز قلندر عور سر بیرونش داد

Мард мешуд ҳамчунон то бо араб

مرد می‌شد همچنان تا با عرب

Ъўру муфлис , ташнаи ҷону хушки лаб

عور و مفلس، تشنه جان و خشک لب

Аҳл ӯ гуфтанд баси ошуфта Эй

اهل او گفتند بس آشفته‌ای

Кӯи зару симат , куҷои ту хуфта Эй

کو زر و سیمت، کجا تو خفته‌ای

Сим ва зар шуд , омад ошФтни туро

سیم و زر شد، آمد آشفتن ترا

Шавам буд ин дар аҷам рафтани туро

شوم بود این در عجم رفتن ترا

Дузд роҳат зад , куҷо шуд моли ту

دزد راهت زد، کجا شد مال تو

Шарҳи даҳ то ман бидонам ҳоли ту

شرح ده تا من بدانم حال تو

Гуфт мерафтам хиромон дар раҳе

گفت می‌رفتم خرامان در رهی

АўФтодаҳ бар қаландари ногуҳӣ

اوفتاده بر قلندر ناگهی

Ҳеҷ дигар менадонам низ ман

هیچ دیگر می‌ندانم نیز من

Сим ва зар рафт вшдми ночизи ман

سیم و زر رفت وشدم ناچیز من

Гуфт васфи ин қаландар кун маро

گفت وصف این قلندر کن مرا

Гуфт васф инасту баси қоли андро

گفت وصف اینست و بس قال اندرا

Марди аъробии фаноеи монда буд

مرد اعرابی فنایی مانده بود

Зон ҳамаи қоли андроиии монда буд

زان همه قال اندرایی مانده بود

Пои дрнаҳ ё сари худ гири ту

پای درنه یا سر خود گیر تو

Ҷони бабр ё на ба ҷон бипазир ту

جان ببر یا نه به جان بپذیر تو

Гар ту бипазирӣ ба ҷони асрори ишқ

گر تو بپذیری به جان اسرار عشق

Ҷон фишонон сркнӣ дар кори ишқ

جان فشانان سرکنی در کار عشق

Ҷон фишонӣу Бамонеи бараҳна

جان فشانی و بمانی برهنه

Монадат қоли андроиии дрбнаҳ

ماندت قال اندرایی دربنه