Чун халили аллоҳи дрнзъи аўФтод

چون خلیل الله درنزع اوفتاد

Ҷон ба ъзроӣили осон май надод

جان به عزرائیل آسان می‌نداد

Гуфт аз пас шӯ , бигӯ бо подшоҳ

گفت از پس شو، بگو با پادشاه

Каз халили хеши охир ҷон махоҳ

کز خلیل خویش آخر جان مخواه

Ҳақ таъолӣ гуфт агар ҳастӣ халил

حق تعالی گفت اگر هستی خلیل

Бар халили хештан ҷон кун сиблат

بر خلیل خویشتن جان کن سبیل

Ҷони ҳаме бояд ситад аз ту ба теғ

جان همی باید ستد از تو به تیغ

Аз халили худ ки дорад ҷони дареғ

از خلیل خود، که دارد جان دریغ؟

Ҳозирӣ гуфташ ки эй шамъи ҷаҳон

حاضری گفتش که ای شمع جهان

Азчаҳ менадиҳӣ ба ъзроӣили ҷон

ازچه می‌ندهی به عزرائیل جان

Ошиқон буданд ҷони бозони роҳ

عاشقان بودند جان بازان راه

Ту чаро май дории охири ҷони нигоҳ

تو چرا می‌داری آخر جان نگاه

Гуфт ман чун гӯям охири тарки ҷон

گفت من چون گویم آخر ترک جان

Чунк ъзроӣил бошад дар миён

چونک عزرائیل باشد در میان

Бар сар оташ даромад Ҷабраил

بر سر آتش درآمد جبرئیل

Гуфт аз ман ҳоҷатии хоҳ эй халил

گفت از من حاجتی خواه‌ای خلیل

Ман накардам сӯй ӯ он дами нигоҳ

من نکردم سوی او آن دم نگاه

Зонк банд роҳам омад ҷузи илоҳ

زانک بند راهم آمد جز اله

Чун бпичидми сар аз ҷбрили ман

چون بپیچیدم سر از جبریل من

Кӣ даҳуми ҷонро ба ъзроӣили ман

کی دهم جان را به عزرائیل من

Зон наёрам кард хуши хуши ҷони нисор

زان نیارم کرد خوش خوش جان نثار

То азу шинавам ки гуяд ҷон биор

تا از و شنوم که گوید جان بیار

Чун ба ҷон додан расад фармони маро

چون به جان دادن رسد فرمان مرا

Ним ҷӯи арзади ҷаҳонии ҷони маро

نیم جو ارزد جهانی جان مرا

Дар ду олам кӣ даҳуми ман ҷон ба кас

در دو عالم کی دهم من جان به کس

То ки ӯ гуяд , сухан инасту бас

تا که او گوید، سخن اینست و بس