Буд шайхии хирқаи пӯшу номдор
بود شیخی خرقه پوش و نامدار
Барад аз ваии духтари сгбони қарор
برد از وی دختر سگبان قرار
Шуд чунон дар ишқи он дилбари забун
شد چنان در عشق آن دلبر زبون
Каз дилаш мезад чу дарёи мавҷи хӯн
کز دلش میزد چو دریا موج خون
Бар умед онк бинад рӯй ӯ
بر امید آنک بیند روی او
Шаб бихуфтӣ бо сегон дар кӯй ӯ
شب بخفتی با سگان در کوی او
Модари духтар аз он огоҳ шуд
مادر دختر از آن آگاه شد
Гуфт шихо чун дилати гум роҳ шуд
گفت شیخا چون دلت گمراه شد
Пер агар бар даст дорад ин ҳавас
پیر اگر بر دست دارد این هوس
Пеша мо ҳаст сгбонӣу бас
پیشهٔ ما هست سگبانی و بس
Ранги могирӣ ва сгбонӣ кунӣ
رنگ ماگیری و سگبانی کنی
Баъди солии ақд ва меҳмонӣ кунӣ
بعد سالی عقد و مهمانی کنی
Чун набӯд он шайхи андари ишқи суст
چون نبود آن شیخ اندر عشق سست
Хирқаро бификанад ва шуд дар кори чуст
خرقه را بفکند و شد در کار چست
Бо сегӣ дар даст дар бозор шуд
با سگی در دست در بازار شد
Қурби солӣ аз паии ин кор шуд
قرب سالی از پی این کار شد
Сӯфии дигар ки будаш ҳам нафас
صوفی دیگر که بودش هم نفس
Чун чунонаш дид гуфт эй ҳеҷ кас
چون چنانش دید گفت ای هیچ کس
Муддати сӣ сол будӣ марди мард
مدت سی سال بودی مرد مرد
Ин чаро кардӣу ҳаргизи ин ки кард
این چرا کردی و هرگز این که کرد
Гуфт эй ғофил макун қиссаи дароз
گفت ای غافل مکن قصه دراز
Зонк агар парда кунӣ зини қиссаи боз
زانک اگر پرده کنی زین قصه باز
Ҳақ таъолӣ донад ин асрор ро
حق تعالی داند این اسرار را
Бо ту гирданд ҳамеи ин кор ро
با تو گرداند همی این کار را
Чун бибинад таънаи пайвасти ту
چون ببیند طعنهٔ پیوست تو
Саг наад аз дасти ман бар дасти ту
سگ نهد از دست من بر دست تو
Чанд гӯям ин дилам аз дарди роҳ
چند گویم این دلم از درد راه
Хӯн шуд ва як дам наомад марди роҳ
خون شد و یک دم نیامد مرد راه
Ман ббиҳўдаҳ шудам бисёр гӯй
من ببیهوده شدم بسیار گوی
Вази шумо як тан нашуд асрорҷўӣ
وز شما یک تن نشد اسرارجوی
Гар шумо асрори дон раҳ шавед
گر شما اسرار دان ره شوید
Онгаҳе аз ҳарфи ман огаҳ шавед
آنگهی از حرف من آگه شوید
Гар бигӯям беш азин дар раҳи басӣ
گر بگویم بیش ازین در ره بسی
Ҷумла дар хобид , кӯи раҳбар касе
جمله در خوابید، کو رهبر کسی