Нави мурӣдӣ буд дил чун офтоб

نو مریدی بود دل چون آفتاب

Дид пери хешро як шаб ба хоб

دید پیر خویش را یک شب به خواب

Гуфт аз ҳайрати дилам дар хӯн нишаст

گفت از حیرت دلم در خون نشست

Кор ту баргӯӣ конҷо чун нишаст

کار تو برگوی کانجا چون نشست

Дар фироқати шамъ дил афрӯхтам

در فراقت شمع دل افروختم

То ту рафтӣ ман зи ҳайрати сӯхтам

تا تو رفتی من ز حیرت سوختم

Ман зи ҳайрати гаштами ӣнҷои розҷўӣ

من ز حیرت گشتم اینجا رازجوی

Кор ту чунаст онҷо , бозгуӣ

کار تو چونست آنجا، بازگوی

Пер гуфташ мондаам ҳайрону маст

پیر گفتش مانده‌ام حیران و مست

Май газами доим ба дандони пушти даст

می‌گزم دایم به دندان پشت دست

Мо басӣ дар қаъри ин зиндону чоҳ

ما بسی در قعر این زندان و چاه

Аз шумо ҳайрон тарем ин ҷойгоҳ

از شما حیران تریم این جایگاه

Заррае аз ҳайрати уқбои маро

ذره‌ای از حیرت عقبی مرا

Беш аз сад кӯҳ дар дунёи маро

بیش از صد کوه در دنیا مرا