Шайхи нсрободро бигирифт дард
شیخ نصرآباد را بگرفت درد
Кард чли ҳаҷ бар таваккули инат мард
کرد چل حج بر توکل اینت مرد
Баъд аз он мӯии сипед ва тан назор
بعد از آن موی سپید و تن نزار
Бараҳна дидаш касе бо як аз ар
برهنه دیدش کسی با یک از ار
Дили дилаши тобӣ ва дар ҷонаши туфӣ
دل دلش تابی و در جانش تفی
Бастаи зуннорӣу бигушодаи кафӣ
بسته زناری و بگشاده کفی
Омада на аз сари даъвӣу лоф
آمده نه از سر دعوی و لاف
Гирди оташи гоҳи габрӣ дар тавоф
گرد آتش گاه گبری در طواف
Гуфт гуфтам эй бузурги рӯзгор
گفت گفتم ای بزرگ روزگار
Ин чаҳ кори тести охири шарми дор
این چه کار تست آخر شرم دار
Кардае чандини ҳаҷу баси сарварӣ
کردهای چندین حج و بس سروری
Ҳосили он ҷумла омад кофарӣ
حاصل آن جمله آمد کافری
Ин чунин кор аз сари хомӣ буд
این چنین کار از سر خامی بود
Аҳли дилро аз ту бадномӣ буд
اهل دل را از تو بدنامی بود
Венаи кадомин шайх кард , ин роҳ кист
وین کدامین شیخ کرد، این راه کیست
намендонӣ ин ки оташ гоҳ кист
میندانی این که آتش گاه کیست
Шайхи гуфтои кори ман сахти аўФтод
شیخ گفتا کار من سخت اوفتاد
Оташам дар хонау рахти аўФтод
آتشم در خانه و رخت اوفتاد
Шуд азин оташи марои хирмани ббод
شد ازین آتش مرا خرمن بباد
Дод куллӣ ному нанги ман ббод
داد کلی نام و ننگ من بباد
Гаштае колиўи кори хеши ман
گشتهای کالیو کار خویش من
Ман надонам ҳилае зин беш ман
من ندانم حیلهای زین بیش من
Чун даройади ин чунин оташ ба ҷон
چون درآید این چنین آتش به جان
Кӣ гузорад ному нангами як замон
کی گذارد نام و ننگم یک زمان
То гирифтори чунин кори омадам
تا گرفتار چنین کار آمدم
Азкншту каъба бе зори омадам
ازکنشت و کعبه بیزار آمدم
Зарраегар ҳайратат ояд падед
ذرهای گر حیرتت آید پدید
Ҳамчуи ман сад ҳасратат ояд падед
همچو من صد حسرتت آید پدید