Баъд аз он бнмоидти пеши назар
بعد از آن بنمایدت پیش نظر
Маърифатро водӣӣ бепоу сар
معرفت را وادیی بی پا و سر
Ҳеҷ кас набӯд ки ӯ ин ҷойгоҳ
هیچ کس نبود که او این جایگاه
Мухталиф гардад з бисёре роҳ
مختلف گردد ز بسیاری راه
Ҳеҷ раҳи даравӣ на ҳам он дигараст
هیچ ره دروی نه هم آن دیگرست
Солики тан , солики ҷон , дигараст
سالک تن، سالک جان، دیگرست
Бози ҷону тани зи нуқсону камол
باز جان و تن ز نقصان و کمال
Ҳаст доим дар тараққӣу завол
هست دایم در ترقی و زوال
Лоҷарами баси раҳ ки пеш омад падед
لاجرم بس ره که پیش آمد پدید
Ҳар яке бар ҳад хеш омад падед
هر یکی بر حد خویش آمد پدید
Кӣ тавонад шуд дарин роҳи халил
کی تواند شد درین راه جلیل
Анкабути мубталои ҳам сайри пел
عنکبوت مبتلا همسیرِ پیل
Сайр ҳар кас то камоли вай буд
سِیر هر کس تا کمال وی بود
Қурб ҳар каси ҳасби ҳоли вай буд
قرب هر کس حسب حال وی بود
Гар биппарад пашшаи чандоне ки ҳаст
گر بپرد پشه چندانی که هست
Кӣ камол сарсараш ояд бадаст
کی کمال صرصرش آید بدست
Лоҷарам чун мухталиф афтод сайр
لاجرم چون مختلف افتاد سیر
Ҳам равиш ҳаргиз науфтад ҳеҷ тайр
هم روش هرگز نیفتد هیچ طیر
Маърифати зинҷо тафовут ёфтаст
معرفت زینجا تفاوت یافتست
Ин яке миҳроб ва он бут ёфтаст
این یکی محراب و آن بت یافتست
Чун битобад офтоби маърифат
چون بتابد آفتاب معرفت
Аз сипеҳри ин раҳи олии сифат
از سپهر این ره عالی صفت
Ҳар яке бино шавад бар қадари хеш
هر یکی بینا شود بر قدر خویش
Бозёбад дар ҳақиқати садри хеш
بازیابد در حقیقت صدر خویش
Сари зротши ҳама равшан шавад
سر ذراتش همه روشن شود
Гулхан дунё бирав гулшан шавад
گلخن دنیا برو گلشن شود
Мағз бинад аз дарун на пӯст ӯ
مغز بیند از درون نه پوست او
Худ набинад заррае ҷузи дӯст ӯ
خود نبیند ذرهای جز دوست او
Ҳарч бинад рӯй ӯ бинад мудом
هرچ بیند روی او بیند مدام
Зарраи зарраи кӯй ӯ бинад мудом
ذره ذره کوی او بیند مدام
Сад ҳазор асрор аз зери ниқоб
صد هزار اسرار از زیر نقاب
Рӯз май бнмоидт чун офтоб
روز میبنمایدت چون آفتاب
Сад ҳазорон мард гум гардад мудом
صد هزاران مرد گم گردد مدام
То яке асрор байн гардад тамом
تا یکی اسراربین گردد تمام
Комилӣ бояд дарави ҷонии шигарф
کاملی باید درو جانی شگرف
То кунад ғаввосии ин баҳри жарф
تا کند غواصی این بحر ژرف
Гар з асрорат шавад завқии падед
گر ز اسرارت شود ذوقی پدید
Ҳар замонат нав шавад шавқии падед
هر زمانت نو شود شوقی پدید
Тишнагӣ бар камоли ӣнҷо буд
تشنگیِ بر کمال اینجا بود
Сад ҳазорон хӯни ҳалоли ӣнҷо буд
صد هزاران خون حلال اینجا بود
Гар биорӣ даст то арши Маҷид
گر بیازی دست تا عرش مجید
Дам мазан як соъат аз ҳилли ман язид
دم مزن یک ساعت از هل من مزید
Хешро дар баҳри ирфон ғарқ кун
خویش را در بحر عرفان غرق کن
Варна бории хоки раҳ бар фарқ кун
ورنه باری خاک ره بر فرق کن
Гарнае эй хуфтаи аҳли таҳният
گر نِهای ای خفته اهل تهنیت
Пас чаро худро надории таъзият
پس چرا خود را نداری تعزیت
Гар надории шоде аз васли ёр
گر نداری شادیی از وصل یار
Хези бории мотам ҳиҷрон бидор
خیز باری ماتم هجران بدار
Гар наме бинии ҷамоли ёри ту
گر نمیبینی جمال یار، تو
Хези манишин , май талаби асрори ту
خیز منشین، میطلب اسرار، تو
Гар наме доне талаб кун шарми дор
گر نمیدانی طلب کن شرم دار
Чун харӣ то чанд бошӣ бе Фсор
چون خری تا چند باشی بیفسار؟