Буд мардӣ санг шуд дар кӯҳи чин
بود مردی سنگ شد در کوه چین
Ашк май боради зи чашмаш бар замин
اشک میبارد ز چشمش بر زمین
Бар замин чун ашки резади зори зор
بر زمین چون اشک ریزد زار زار
Санг гардад ашки он марди ошкор
سنگ گردد اشک آن مرد آشکار
Гар аз он сангӣ фитад дар дасти меғ
گر از آن سنگی فتد در دست میغ
То қиёмат зу наборад ҷузи дареғ
تا قیامت زو نبارد جز دریغ
Ҳаст илми он марди поки рости гӯй
هست علم آن مرد پاک راست گوی
Гар ба чин бояд шудан ӯро биҷавӣ
گر به چین باید شدن او را بجوی
Зонк илм аз ғусса бе ҳаматон
زانک علم از غصهٔ بی همتان
Санг шуд , то кӣ зи кофари неъматон
سنگ شد، تا کی ز کافر نعمتان
Ҷумла торикаст ин меҳнати сарой
جمله تاریک است این محنت سرای
Илм дар вай чун ҷавоҳир раҳ намой
علم در وی چون جواهر ره نمای
Раҳбари ҷонати дарин торики ҷой
رهبر جانت درین تاریک جای
Ҷавҳар илмасту илм ҷон физой
جوهر علمست و علم جان فزای
Ту дарин торикӣ бепоу сар
تو درین تاریکی بی پا و سر
Чун Сикандари мондае бероҳ бар
چون سکندر ماندهای بیراه بر
Гар ту баргирӣ азин ҷавҳари басӣ
گر تو برگیری ازین جوهر بسی
Хешро ёбии пушаймонтар касе
خویش را یابی پشیمانتر کسی
Вар набояд ҷавҳарат эй ҳеҷ кас
ور نباید جوهرت ای هیچ کس
Ҳам пушаймонтар ту хоҳӣ буд бас
هم پشیمانتر تو خواهی بود بس
Гар буд вар набӯд ин ҷавҳари туро
گر بود ور نبود این جوهر ترا
Ҳар замон ёбам пушаймонтар туро
هر زمان یابم پشیمانتر ترا
Ин ҷаҳон ва он ҷаҳон дар ҷон гумаст
این جهان و آن جهان در جان گمست
Тани зи ҷону ҷони зи тан пинҳон гумаст
تن ز جان و جان ز تن پنهان گمست
Чун бурун рафтӣ азин гум дар гумӣ
چون برون رفتی ازین گم در گمی
Ҳаст онҷои ҷои хоси одамӣ
هست آنجا جای خاص آدمی
Гар рисии зинҷои биҷои хоси боз
گر رسی زینجا بجای خاص باز
Паии барӣ дар як нафаси сад гӯнаи роз
پی بری در یک نفس صد گونه راز
Вари дарин раҳи бозамонии вои ту
ور درین ره بازمانی وای تو
Гум шавад дар навҳаи сар то пои ту
گم شود در نوحه سر تا پای تو
Шаби мхсбу рӯз дар ҳам ме махӯр
شب مخسب و روز در هم میمخور
Ин талаб дар ту падед ояд магар
این طلب در تو پدید آید مگر
Май талаби ту то талаб кам гардадат
میطلب تو تا طلب کم گرددت
Хӯрд рӯзу хоби шаб кам гардадат
خورد روز و خواب شب کم گرددت