Бехудӣ мегуфт дар пеши худоӣ

بی‌خودی می‌گفت در پیش خدای

К-эии худои охири дарӣ бар ман гушой

کای خدا آخر دری بر من گشای

Робиъаи онҷо магар бинишаста буд

رابعه آنجا مگر بنشسته بود

Гуфт эй ғофил кӣ ин дар баста буд

گفت ای غافل کی این در بسته بود

Хониш
ҳкоӣт мрдӣ кҳ гшоӣш мӣхвост в ҷвоб робъҳ бҳ ов — фотмҳ зндӣ