Чун баҳр , зи шавқи рози ҷон , миҷўшм

چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم

Лекини зи худу зи дигарон мипўшм

لیکن ز خود و ز دیگران میپوشم

эй хоҷа ! бирав , ки дарди софии рӯе

ای خواجه! برو، که دُرد صافی رویی

Ман софии дил агарчӣ дардии нӯшам

من صافی دل اگرچه دُردی نوشم