Чун лоиқ ганҷ нест вайронаи умр
چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر
наменатавон шуд муқӣми ҳам хонаи умр
می نتوان شد مقیم هم خانهٔ عمر
Вақтаст ки дрхўоб шавам , бӯ ки шавам !
وقت است که درخواب شوم، بو که شوم!
Зеро ки ба охир омад афсонаи умр
زیرا که به آخر آمد افسانهٔ عمر