Аввал бингар ба ҷон чун барқи ҳама

اول بنگر به جانِ چون برقِ همه

Ва охир ба миёни хоку хӯни ғарқи ҳама

و آخر به میان خاک و خون غرقِ همه

Мимиронд ба зорӣ ва мегуяд :

میمیراند به زاری و میگوید:

Чун мо ҳастем хок бар фарқи ҳама !

چون ما هستیم خاک بر فرقِ همه!