Андҳгн тӯйем аз дерии гоҳ

اندهگن توییم از دیری گاه

Дар мо нигар , эй марои зи андӯҳи паноҳ

در ما نگر، ای مرا ز اندوه پناه

Конҳо ки ба ҳасани гӯии бурданди змоаҳ

کانها که به حسن گوی بردند زماه

Карданд дар андўҳгни хеши нигоҳ

کردند در اندوهگن خویش نگاه