Онҳо ки зи боғи ишқ гул мерафтанд

آنها که ز باغ عشق گل میرُفتند

Аз ғайрати ту зери замини бнҳФтнд

از غیرت تو زیر زمین بنهفتند

Ва онон ки зи васли ту сухан мегуфтанд

و آنان که ز وصل تو سخن میگفتند

Бо хок яке шуданд ва дар хӯн хуфтанд

با خاک یکی شدند و در خون خفتند

Хониш
шморҳ 57 — фотмҳ зндӣ