Дӯш омад ва гуфт : « дар даруни моро бош
دوش آمد و گفت: «در درون ما را باش
Дар хок нишину ғарқи хӯни моро бош »
در خاک نشین و غرقِ خون ما را باش»
Бар ман мезад токаи зи ман ҳеҷ намонад
بر من میزد تاکه ز من هیچ نماند
Чун ҳеҷ шудам гуфт : « кунун моро бош ! »
چون هیچ شدم گفت: «کنون ما را باش!»