намеомад ва бар зулфи шикан май андохт

می‌آمد و بر زلف شکن می‌انداخت

Нохӯрдаи шароб , хештан май андохт

ناخورده شراب، خویشتن می‌انداخت

Пинҳони зи рақибӣ ки ҳама заҳр намӯд

پنهان ز رقیبی که همه زهر نمود

Аз лаби шукрӣ ба сӯии ман май андохт

از لب شکری به سوی من می‌انداخت