Дили хастаи солу баста моҳ намонад

دل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماند

Фонӣ шуд ва аз неку бад огоҳ намонад

فانی شد و از نیک و بد آگاه نماند

Аз бас ки фурӯ рафт ба андешаи ту

از بس که فرو رفت به اندیشهٔ تو

Андешаи ғайрро дар ӯ роҳ намонад

اندیشهٔ غیر را در او راه نماند