То аз ғами таби дилаш ба сад дард афтод

تا از غم تب دلش به صد درد افتاد

Шуд зарди рух ва бар рух ӯ гирд афтод

شد زرد رخ و بر رخ او گرد افتاد

Гуфтам ки чаҳ буд коФтобт шуд зард

گفتم که چه بود کافتابت شد زرد

Гуфтои магари офтоб бар зард афтод

گفتا مگر آفتاب بر زرد افتاد