Рӯзӣ ки буд рӯзи ҳалоки ман ва ту

روزی که بود روز هلاک من و تو

Аз тани барраади равони поки ман ва ту

از تن برهد روانِ پاک من و تو

эй бас ки набошем вазин тоқи кабӯд

ای بس که نباشیم وزین طاق کبود

Маи митобд бар сари хоки ман ва ту

مه میتابد بر سر خاک من و تو

Хониш
шморҳ 48 — соӣҳ ош