Гул бесару пои хештан май андохт

گل بی سر و پای خویشتن می‌انداخت

Худро ба миёни анҷуман май андохт

خود را به میان انجمن می‌انداخت

Аз рашки рахт ба хок раҳ ме афтод

از رشک رخت به خاک ره می‌افتاد

Пас хок ба даст бо даҳан май андохт

پس خاک به دست با دهن می‌انداخت